lundi

Dyathon - Hope

City of the Fallen: "Cry of the Prophets"

με ποιους θα συμπράξει η Ζωή Κωνσταντοπούλου...


Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015 Το είπε! Να με ποιους θα συμπράξει η Ζωή Κωνσταντοπούλου... Θα είμαι παρούσα σε αυτές... τις εκλογές δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρεί, αυτή την ώρα στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ξεκαθάρισε πως σε αυτές τις εκλογές θα είναι παρούσα. Δήλωσε πως θα συμπράξει ως ανεξάρτητη με τη Λαϊκή Ενότητα. Η συνειδητή απόφαση μου είναι σε αυτές τις εκλογές να είμαι παρούσα, ενεργή, θα είμαι στο πλάι εκείνων που για άλλη μια φορά αναλαμβάνουν την ευθύνη, θα συμπράξω ως ανεξάρτητη και συνεργαζόμενη με τη Λαϊκή Ενότητα που αποτελεί το πρώτο ανάχωμα εναντίον του μνημονίου, θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις ώστε αυτό το ανάχωμα να γίνει ένα πλατύ μέτωπο που θα περιλαμβάνει όσους αγωνιζόμαστε. τρομακτικο

κάποια από τα ψέματα που είπε ο κ. Τσίπρας


επτά μεγάλα ψέματα που είπε ο κ. Τσίπρας Δευ, 31/08/2015 - 16:00 Το τέλος του θέρους συμπίπτει χρονικά με την παραίτηση του κ. Αλ. Τσίπρα από την πρωθυπουργία, ενώ ταυτίζεται εν πολλοίς και με το τέλος των ψεμάτων στα οποία ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος στήριξαν την πορεία τους προς την άνοδο στην εξουσία. Εντός αυτού του ταραχώδους πολιτικού καλοκαιριού, από το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους και την προκήρυξη του δημοψηφίσματος μέχρι τη συμφωνία της 12ης/13ης Ιουλίου και τη διαδοχική ψήφιση των προαπαιτουμένων και του τρίτου μνημονίου, ο κ. Τσίπρας και οι επιτελείς του υπέπεσαν σε μια σειρά ανακολουθιών, με βάση τουλάχιστον όσα διακήρυτταν επί αρκετούς μήνες. Πρώτο ψέμα «Ξεχάστε κάθε σκέψη για εκλογές και δημοψήφισμα» έλεγε στις 13 Ιουνίου σε στενούς συνεργάτες του ο κ. Τσίπρας. Δύο εβδομάδες αργότερα προκήρυσσε το δημοψήφισμα του Ιουλίου. Αναλόγως, μετά και την ψήφιση του τρίτου μνημονίου το πρωί του Δεκαπενταύγουστου, το Μέγαρο Μαξίμου διαβεβαίωνε ότι οποιασδήποτε απόφασης, προηγείται η ψήφος εμπιστοσύνης. Μάλιστα, οι αποφάσεις για την ψήφο εμπιστοσύνης τοποθετούνταν την Πέμπτη 20 Αυγούστου. Εκείνη την ημέρα, μετά και την αποπληρωμή λήξεων ομολόγων προς την ΕΚΤ, ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε την απόφασή του να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία και να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Ο τέως πρωθυπουργός είχε, επίσης, τότε προαναγγείλει την πραγματοποίηση συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο, το οποίο -βεβαίως- μετά την κομματική αποσύνθεση του κόμματος, καθίσταται άνευ αντικειμένου. Δεύτερο ψέμα «Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας» είχε πει καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας, τον περασμένο Φεβρουάριο, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων. Η συνταγματική και νομοθετική κανονικότητα παραβιάστηκε ουκ ολίγες φορές διά της σύνταξης Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), πρακτική την οποία προ του περασμένου Ιανουαρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε αβίαστα ως αντιδημοκρατική. Με ΠΝΠ θεσμοθετήθηκε, μεταξύ άλλων, η δέσμευση των ταμειακών διαθεσίμων δήμων και περιφερειών, νοσοκομείων, πανεπιστημίων και λοιπών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, καθώς επίσης και η επιβολή περιορισμών της κίνησης των κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα (capital controls). Τρίτο ψέμα «Σε λίγες μέρες τα μνημόνια της λιτότητας θα είναι παρελθόν» είχε πει ο κ. Τσίπρας λίγο πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε και η τελευταία φορά, κατά την οποία ο τέως πρωθυπουργός έλεγε σε εξαιρετικά υψηλούς τόνους ότι η κυβέρνησή του δεν πρόκειται να εφαρμόσει μνημόνια. Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ διαφορετική. Το πρώτο μνημόνιο που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας -και βεβαίως ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης- ήταν το προηγούμενο. Τούτο συνέβη διά της έγκρισης της παράτασης που υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 20 Φεβρουαρίου. Σχεδόν πέντε μήνες αργότερα και έπειτα από την εκ νέου ανάδυση του ενδεχόμενου Grexit στην επιφάνεια, το οποίο κινητοποίησε τη Γαλλία και την Ιταλία, ο κ. Τσίπρας συμφώνησε στις 12/13 Ιουλίου ότι θα συνάψει ένα νέο μνημόνιο. Τέταρτο ψέμα «Δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος για μισθούς και συντάξεις» ανέφερε τον περασμένο Μάιο ο κ. Τσίπρας. Την ανακρίβεια αυτής της δήλωσης θα διαπιστώσουν πρώτοι οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ, του Δημοσίου, του ΟΓΑ και του ΟΑΕΕ, όταν λάβουν στον λογαριασμό τους τη σύνταξη του Σεπτεμβρίου. Οι κύριες συντάξεις θα είναι μειωμένες κατά 3-4% και οι επικουρικές κατά 6%, όπως άλλωστε προβλέπει το τρίτο μνημόνιο διά της αναδρομικής αύξησης των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης. Πέμπτο ψέμα Ο κ. Τσίπρας και τα στελέχη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από τον περασμένο Ιανουάριο μέχρι και σήμερα ανεμίζουν διαρκώς τη σημαία του αγώνα εναντίον της διαφθοράς. Ουκ ολίγοι κατηγορούν την κυβέρνηση ότι όχι απλώς δεν εξαπέλυσε αγώνα κατά της διαφθοράς, αλλά αντιθέτως, με χαριστικές νομοθετικές ρυθμίσεις διευκόλυνε κάποιους φορείς της. Οι πολιτικοί αντίπαλοι του κ. Τσίπρα αναφέρουν ως ενδεικτικό παράδειγμα την ΠΝΠ του περασμένου Μαΐου «για τη βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης», όπου υπήρχαν διατάξεις για τη διαγραφή προστίμων που είχαν επιβληθεί σε επιχειρήσεις για πλαστά τιμολόγια αλλά και λαθρεμπόριο. Εκτο ψέμα Στις 18 Ιουνίου, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόνιζε ότι «δεν υπάρχει καμία περίπτωση για capital controls». Λίγες ημέρες αργότερα, η κυβέρνηση επέβαλε διά ΠΝΠ τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Οι περιορισμοί παραμένουν έως σήμερα, οι εκλογές θα διεξαχθούν σε αυτό το καθεστώς, ενώ η ημερομηνία άρσης τους δεν είναι ακόμη ορατή. Εβδομο ψέμα «Η Ελλάδα δεν έχει υποχρέωση να υλοποιήσει υφεσιακά μέτρα» έλεγε ο κ. Τσίπρας τον περασμένο Μάρτιο, κατά τις πρώτες συζητήσεις που διεξάγονταν μεταξύ Αθηνών και πιστωτών της, μετά τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Η συνομολόγηση ενός τρίτου μνημονίου, τα βαρύτατα φορολογικού χαρακτήρα μέτρα που το συνοδεύουν, αλλά και η αποστράγγιση της ρευστότητας από την ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούν όλους τους αναλυτές, εγχώριους και διεθνείς, στο συμπέρασμα ότι το 2015 η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ύφεση.

η Ζωή - τα λέει έξω από τα δόντια...«Υπάρχουν υπεύθυνοι για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ...


Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015 …Κάποιοι αποφάσισαν να κυβερνήσουν χωρίς την κοινωνία, κάποιοι αποφάσισαν να κάνουν τα αντίθετα από όσα είχαν συμφωνηθεί» ... . «Εξάντλησα όλα τα μέσα, που όφειλα να εξαντλήσω για να αποτραπεί το κακό» «Ο κόσμος αλλάζει, όταν αλλάζουν τα υποδείγματα. Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας αλλάζει, όταν αλλάζει το υπόδειγμα. Έτσι και εγώ από την θέση ευθύνης, που είχα αναλάβει επιχείρησα να αλλάξω το υπόδειγμα»

ΑΠΟΧΏΡΗΣΗ σοκ από τον ΣΥΡΙΖΑ - Η φράση "φωτιά" κατά την "έξοδο"...


ΑΠΟΧΏΡΗΣΗ σοκ από τον ΣΥΡΙΖΑ - Η φράση "φωτιά" κατά την "έξοδο"... Αποχωρήσεις κορυφαίων στελεχών και δραστήριων... κομματικών παραγόντων από τον ΣΥΡΙΖΑ γίνανε εκατοντάδες τις τελευταίες μέρες, όμως μία κατάφερε να συγκλονίσει το περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα. Πρόκειται για την παραίτηση του Θοδωρή Κόλλια, στενού συνεργάτη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, μέλους της ομάδας των λογογράφων του και σύμβουλος στη γενική γραμματεία του πρωθυπουργού τους τελευταίους μήνες, μετά την εκλογική νίκη του Γενάρη. Ο κ. Κόλλιας έχει ιστορική διαδρομή τριών δεκαετιών στην αριστερά, είναι πολιτικός επιστήμονας και μάλιστα ήταν τόσο κοντά στο πρωθυπουργικό επιτελείο, που το καλοκαίρι του 2012 κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Νίκο Παππά για όσο διάστημα ο τελευταίος εκπλήρωνε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Μάλιστα στη διάσπαση του 2010 και την αποχώρηση τότε της ΔΗΜΑΡ, είχε επιλέξει να παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ και δίπλα στον κ. Τσίπρα παρότι είχε στενή σχέση με τον Φώτη Κουβέλη. “Η προκήρυξη των εκλογών δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μία κίνηση εκκαθάρισης της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας και του κόμματος. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά η κατασκευή του απαραίτητου εσωτερικού εχθρού. Δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το τελευταίο κεφάλαιο του σεναρίου διάσπασης του κόμματος” αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Κόλλιας και σχεδόν με μία κραυγή απόγνωσης αιτιολογεί την παραίτησή του ως εξής: “Δεν με χωρά το ξόδεμα της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής νίκης της αριστεράς σε όλη την Ευρώπη, μόλις μέσα σε έξι μήνες. Ούτε το ξόδεμα του 62% ΟΧΙ του ελληνικού λαού – κόντρα σε ένα τεράστιο πολιτικό, μιντιακό και τραπεζικό πραξικόπημα – μόλις σε μία ώρα. Δεν με χωρά ο αταξικός-ουδέτερος λόγος, η υιοθέτηση της επιχειρηματολογίας και της φρασεολογίας των προηγούμενων, η τήρηση των γραφών του μνημονίου”. Ο τίτλος της επιστολής παραίτησης είναι ενδεικτικός: “...Για όσα δεν έκανα, για όσα δεν είπα, για όσα δεν μπόρεσα να αποτρέψω”. Η δήλωση αποχώρησης έχει ως εξής: “Είναι παράδοξο να αποχωρείς από ένα κόμμα στις ιδεολογικές αρχές και το πρόγραμμα του οποίου παραμένεις πιστός. Είναι λυπηρό να αποχωρείς από το κόμμα του οποίου υπήρξες ιδρυτικό μέλος. Αλλά το κόμμα αυτό έχει ακυρωθεί. Οι συλλογικές του αποφάσεις και διακηρύξεις ξεχάστηκαν, τα πολιτικά του όργανα καλούνται απλά να επικυρώσουν αποφάσεις που έχουν ληφθεί από άλλα κέντρα και τα μέλη του δεν έχουν την δυνατότητα παρέμβασης ούτε σε ένα συνέδριο. Συνέδριο που αποφασίστηκε, που εξαγγέλθηκε, αλλά δεν θα γίνει ποτέ. Ένα κόμμα πρότυπο για όλη την ευρωπαϊκή αριστερά, ένα κόμμα ριζοσπαστικό, σήμερα αδυνατεί να υπερασπιστεί τον γραμματέα, τα στελέχη και τα μέλη του. Το κόμμα που έκανε την αριστερά κυβέρνηση, είναι σήμερα υποχρεωμένο να ακούει μέλος της κυβέρνησης να μιλά για την «αριστερά του τίποτα» και να συκοφαντεί την νεολαία του, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει. Το δίπολο «κόμμα αριστερό, ριζοσπαστικό και ακυρωμένο» από τη μία μεριά, «κυβέρνηση μνημονιακή» από την άλλη, μπορεί να βολεύει και να χωρά τους οπαδούς της τέχνης του εφικτού, αλλά όχι εμένα. Δεν με χωρά το ξόδεμα της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής νίκης της αριστεράς σε όλη την Ευρώπη, μόλις μέσα σε έξι μήνες. Ούτε το ξόδεμα του 62% ΟΧΙ του ελληνικού λαού – κόντρα σε ένα τεράστιο πολιτικό, μιντιακό και τραπεζικό πραξικόπημα – μόλις σε μία ώρα. Δεν με χωρά ο αταξικός-ουδέτερος λόγος, η υιοθέτηση της επιχειρηματολογίας και της φρασεολογίας των προηγούμενων, η τήρηση των γραφών του μνημονίου. Ούτε ως τακτική κίνηση, ούτε ως αποτέλεσμα εκβιασμών, ούτε ως στρατηγική επιλογή. Είμαι στην αριστερά πάνω από τρεις δεκαετίες. Τα τελευταία οκτώ χρόνια υπήρξα συνεργάτης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Επέλεξα αυτά τα τελευταία χρόνια να μην τοποθετούμαι δημόσια. Στις 20 Φλεβάρη διατύπωσα τις ενστάσεις μου και τις επιφυλάξεις μου. Στα μέσα του καλοκαιριού, δήλωσα ότι το νέο πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης με βρίσκει αντίθετο και υπέβαλλα γραπτώς την παραίτησή μου από την Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού. Ανέλαβα την προσωπική και πολιτική ευθύνη που μου αναλογεί, για όσα δεν έκανα, για όσα δεν είπα, για όσα δεν μπόρεσα να αποτρέψω. Μετά από την προκήρυξη των εκλογών, δεν έχω άλλη επιλογή από τη δημόσια έκφραση της πολιτικής διαφωνίας μου. Η προκήρυξη των εκλογών δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μία κίνηση εκκαθάρισης της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας και του κόμματος. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά η κατασκευή του απαραίτητου εσωτερικού εχθρού. Δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το τελευταίο κεφάλαιο του σεναρίου διάσπασης του κόμματος. Σενάριο που άκουγα ένα χρόνο τώρα από τους πολιτικούς διακινητές της βίαιης ωρίμανσης, της διαχείρισης και της κυβερνησιμότητας, αλλά δεν πίστευα ότι θα το δω να υλοποιείται. Διανθισμένο μάλιστα από απαράδεκτες και χυδαίες προσωπικές επιθέσεις, αδιανόητους χαρακτηρισμούς και συκοφαντίες εις βάρος συντρόφων και συντροφισσών που πορεύομαι μαζί τους δεκαετίες. Ναι. Ζούμε στιγμές κρίσιμες και ιστορικές. Και πάλι την τελευταία λέξη και σφραγίδα θα βάλει ο ελληνικός λαός. Ο καθένας και η καθεμιά, απλά επιλέγουν με ποιου κειμένου τις λέξεις θα ταυτιστούν. Αποχωρώ από το κόμμα. Πολιτικά θα στηρίξω, με όσες δυνάμεις μου έχουν απομείνει, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που παραμένουν πιστοί και πιστές στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών και των κινημάτων, στις συλλογικές αποφάσεις, το πρόγραμμα και την εκλογική διακήρυξη του”.

Κωνσταντοπούλου: Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει λαϊκή εντολή για να την παραβιάζει


Κωνσταντοπούλου: Η κυβέρνηση ζητά λαϊκή εντολή για να συνεχίσει να την παραβιάζει Θεωρώ αναγκαίο να αναλάβω την ευθύνη που μου αναλογεί, είπε η... Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά την έναρξη της συνέντευξης Τύπου που παραχωρεί από την ΕΣΗΕΑ, προκειμένου να ανοίξει τα χαρτιά της για το πολιτικό της μέλλον. Η απελθούσα πρόεδρος της Βουλής ξεκίνησε με επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι η κυβέρνηση ζητάει λαϊκή εντολή εκ νέου, προκειμένου να συνεχίσει να την παραβιάζει, όντας απαλλαγμένη από αυτό που οι δανειστές-εκβιαστές θεωρούν «βαρίδι». Παρόντες είναι μεταξύ άλλων η Ραχήλ Μακρή, ο Δημήτρης Στρατούλης, ο Γιάννης Σταθάς, η Μαρία Μπόλαρη και οι συνδικαλιστές Παναγιώτης Καλφαγιάννης και Νίκος Φωτόπουλος. Οi υποστηρικτές της κυρίας Κωνσταντοπούλου άνοιξαν πανό μέσα στο κτίρο της ΕΣΗΕΑ στο οποίο αναγράφεται: «Όχι στα μνημόνια, ναι στη Ζωή». Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυρία Κωνσταντοπούλου δεν αναμένεται να προχωρήσει σε ίδρυση δικού της κόμματος, όπως ανέφεραν δημοσιεύματα της περασμένης εβδομάδας. Η ίδια η πρόεδρος της Βουλής φαίνεται να εξηγεί στο στενό της περιβάλλον πως αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα η ανάληψη της ευθύνης που της αναλογεί απέναντι στην κοινωνία, στους πολίτες που την εμπιστεύτηκαν και όλους όσους πίστεψαν αλλά απογοητεύτηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύει ότι τα παραπάνω μπορούν να επιτευχθούν μέσω της συνεργασίας της με την «Λαϊκής Ενότητας» καθώς – όπως σημειώνει – δεν την ενδιαφέρουν φαιδρές τακτικές επαγγελματιών της πολιτικής.

Sufani - Gaudi

Audiomachine - Four Horsemen (Martyn Corbet Remix)

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ


(Δευτ. 31/8/15 - 11:27) ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΧΟΛΙΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ «Πάμε μπροστά, δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψει το παλιό κατεστημένο»! Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα του Αλέξη Τσίπρα στην πανελλαδική σύσκεψη του νέου, μεταλλαγμένου ΣΥΡΙΖΑ, που θα δώσει τον τόνο στην προεκλογική του εκστρατεία. Μια προσπάθεια συναισθηματικού εκβιασμού του αριστερού και προοδευτικού κόσμου με το φόβητρο της επιστροφής του παλιού πολιτικού κόσμου και των διαπλεκομένων συμφερόντων. Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας προσφεύγει στον φόβο του «παλιού» γιατί δεν του έχει απομείνει πλέον, μετά τη μνημονιακή του στροφή, κανένα θετικό όραμα για το μέλλον του ελληνικού λαού. Απόδειξη το «σχέδιο προγράμματος» του νέου ΣΥΡΙΖΑ που δημοσιοποιήθηκε χθες. Εξήντα οκτώ πυκνογραμμένες σελίδες προσπαθούν μάταια να πείσουν τον πολίτη ότι το τρίτο μνημόνιο, που φέρει την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα είναι... «καλύτερο» (!) από τα προηγούμενα. Κι ότι, παρά το μνημόνιο, η διατήρηση του νέου ΣΥΡΙΖΑ στα κυβερνητικά έδρανα είναι εγγύηση για προοδευτικά μέτρα που θα το «μαλακώνουν» και θα το «αντισταθμίζουν». Αλήθεια, τι διαφορετικό μας έλεγε η ΔΗΜΑΡ για να δικαιολογήσει τη συμμετοχή της σε μνημονιακή κυβέρνηση; Ακόμη χειρότερα, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρατεύει το σκιάχτρο της «δεξιάς παλινόρθωσης», που χρησιμοποίησε κατά κόρον ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά τη δεξιά στροφή του, για να λεηλατήσει την Αριστερά. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται, την πρώτη φορά σαν τραγωδία, τη δεύτερη σαν... τραγωδία στο τετράγωνο! Από το «ΠΑΣΟΚ ή Δεξιά» στο «Τσίπρας ή Μεϊμαράκης». Κι αυτή τη φορά, το δίλημμα δεν μεταφράζεται σε αυτή ή την άλλη μορφή καπιταλιστικής διαχείρισης, αλλά σε κάτι πολύ χειρότερο: σε αυτή ή την άλλη μορφή μνημονιακής καταστροφής. Ας μην ψάχνουν για αφελείς. Οι πολίτες γνωρίζουν ότι το πραγματικό δίλημμα που τίθεται μπροστά τους είναι αν συνεχιστεί ο μνημονιακός κατήφορος ή αν ανοίξει ένας καινούργιος, ελπιδοφόρος δρόμος ανατροπής. Γνωρίζουν ότι αυτοί που φωνάζουν, σαν τον ψεύτη βοσκό, για την απειλή του «παλιού πολιτικού κόσμου», είναι εκείνοι ακριβώς που συγκυβερνούν άτυπα μαζί του για το πέρασμα των μνημονιακών νόμων. Κι ότι αύριο μπορεί να συγκυβερνούν και επίσημα- άλλωστε η «υπηρεσιακή» κυβέρνηση αποτελεί το πρόπλασμα μιας τέτοιας συνεργασίας. Γνωρίζουν ακόμη ότι όσοι κινδυνολογούν για τα «διαπλεκόμενα» είναι ακριβώς εκείνοι που απολαμβάνουν όψιμα της υποστήριξής τους, μέσα από μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου και εταιρείες δημοσκοπήσεων. Άλλωστε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ποιους θεωρεί σήμερα τους κύριους εχθρούς του. Σαν άλλος Προμηθέας Δεσμώτης, δήλωσε ότι «του έτρωγαν το συκώτι» όχι η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και ο Ντάιζελμπλουμ, αλλά ο... Λαφαζάνης, η Κωνσταντοπούλου και οι σύντροφοί του!!! Ο Προμηθέας δεν δίστασε να κηρύξει ανυπακοή στους θεούς για να δώσει τη φωτιά στους ανθρώπους. Αλίμονο σ' αυτούς που νοιώθουν «απελευθερωμένοι» όταν υποτάσσονται στους σύγχρονους «θεούς» των αγορών για να αφήσουν στους ανθρώπους μόνο τη στάχτη των ελπίδων και των οραμάτων τους. Δευτέρα 31 Αυγούστου 2015

Ο Τσίπρας μπορεί να χάσει τις εκλογές


Ο Τσίπρας χάνει το προβάδισμά του και πρέπει να φοβάται για την επανεκλογή του. «Αρχικά, το σχέδιο του Τσίπρα ήταν να διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Στην πορεία όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν για τον απερχόμενο πρωθυπουργό της Ελλάδας. Το μεγάλο ερώτημα είναι επίσης με ποια κόμματα θα συνεργαστεί ο Αλέξης Τσίπρας, αφού δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με τη Λαϊκή Ενότητα υπό τον άλλοτε υπουργό Ενέργειας Παναγιώτη Λαφαζάνη, που τάσσεται κατά της μνημονιακής πολιτικής, ούτε και με τη ΝΔ, που σύμφωνα με τον ίδιο τον Αλ. Τσίπρα αντιπροσωπεύει το παλαιό». DIE WELT

Με το μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο μνημόνιο και έξω από το ευρώ.


Με το μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο μνημόνιο και έξω από το ευρώ. Θεόδωρος Κατσανέβας Δευ, 31/08/2015 - Οδεύουμε σε άλλη μια εκλογική αναμέτρηση, το αποτέλεσμα της οποίας φαίνεται πως οδηγεί στη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας ανάμεσα στα μνημονιακά κόμματα, τη ΝΔ, το ΣΥΡΙΖΑ και κατά περίπτωση το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ αν καταφέρει να μπει στη Βουλή και ω του θαύματος, τον τρελο-Λεβέντη. Το Ευρωϊερατείο πετυχαίνει προσωρινά τους στόχους του, αγοράζοντας και άλλο χρόνο για την καθυπόταξη και τη διάλυση της χώρας.Αλλά και αυτή η ευρωμνημονιακή κυβέρνηση θα είναι θνησιγενής. Παράλληλα, η ολιγαρχική μιντιαρχία, θα συνεχίσει το ίδιο βιολί. Αυτό της υστερικής τρομοκρατίας ενάντια στη μόνη εφικτή λύση, αυτήν της συγκροτημένης εξόδου από τη νεκροζώνη, εκτοξεύοντας τα ίδια παρωχημένα, έως φαιδρά επιχειρήματα. Αν μεταβούμε στη δραχμή θα χρειαστούμε ένα - δύο χρόνια για να τυπώσουμε τα νέα νομίσματα ! δε θα έχουμε να φάμε. Δε θα υπάρχουν φάρμακα και καύσιμα. Θα καταστραφούμε αφού εξαρτόμαστε από τις εισαγωγές και δεν παράγουμε τίποτα. Θα οδηθούμε στον γκρεμό, στα βράχια, στη λίθινη εποχή,στα Τάρταρα,στην άβυσσο, στην κόλαση. Ενώ τώρα ως γνωστόν ζούμε σε αναμονή του ευρωπαράδεισου.Η κοινή λογική έχει υποκατασταθεί από τον παραλογισμό του φόβου. Αν είναι δυνατόν να χρειαζόμαστε ένα ή δύο χρόνια για να τυπωθούν χαρτονομίσματα και κέρματα ! Για το αν έχουμε να φάμε, επισημαίνεται ότι, η ελληνική παραγωγή τροφίμων είναι υπεραρκετή για να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες και το ίδιο ισχύει και για το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών σε φάρμακα. Αναρωτιέται κανείς, πως τρώγαμε ή πως καλύπταμε τις ανάγκες μας σε φάρμακα πριν μπούμε στον «παράδεισο» της ευρωζώνης ; Σχετικά με τα καύσιμα, σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών γίνεται με πίστωση κυρίως από το Ιράν, κάτι που μπορεί να συνεχιστεί και με διακρατικές συμφωνίες Πριν την ένταξή μας στην ευρωζώνη, δεν είχαμε πρόβλημα έλλειψης καυσίμων, όπως δεν έχει σήμερα η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία, που τα αγοράζουν με το δικό τους και κοστίζουν φτηνότερα από εδώ. Το γεγονός ότι η παραγωγή μας συρρικνώνεται, οφείλεται στη μείωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας λόγω των υψηλών συναλλαγματικών ισοτιμιών του σκληρού ευρώ. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τα κύρια προϊόντα μας τον τουρισμός και τη γεωργία, που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των γειτονικών μας χωρών που μας ανταγωνίζονται με τα υποτιμημένα νομίσματά τους σε σχέση με το ευρώ. Αναρωτιέται κανείς γιατί αλήθεια μπήκαμε στην ευρωζώνη. Μα για να ζούμε καλύτερα, τι άλλο. Και οδηγηθήκαμε στον γκρεμό. Ναι μέρος της ευθύνης οφείλεται στην κακορίζικη πολιτική διοίκηση και τον πρωταθλητισμό μας σε φαυλότητα. Μαζί τα φάγανε πολλοί, αλλά μαζί δεν τα φάγαμε. Αλλά η εδώ απαράδεκτη πολιτική φαυλότητα των τελευταίων δεκαπέντε ετών, δεν αρκεί για να εξηγήσει το μέγεθος της τραγωδίας. Στην πορεία στον γκρεμό μας ακολουθούν και οι άλλες περιφερειακές χώρες, οι λεγόμενες και GIPSI. (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland ). Πως ζήσαμε τόσα χρόνια με την ταπεινή δραχμή; Πόσο περισσότερο μπορεί να μας υποβαθμίσουν από την κατηγορία «σκουπίδια» οι οίκοι αξιολόγησης-οίκοι ανοχής του καζινοκαπιταλισμού ; Τι περισσότερο μπορεί να μας συμβεί από τα σημερινά δεινά; Η Ευρώπη γιατί δε μας παρέχει τουλάχιστον αμυντική ασφάλεια που μας στοιχίζει πανάκριβα σε εισαγωγές αμυντικού εξοπλισμού; Είναι καιρός να καταλάβουμε ότι το σκληρό Ευρώ, αυτό το συγκεκαλυμμένο μάρκο, ευνοεί τη Γερμανία και τις αδερφές της χώρες, Ολλανδία, Αυστρία, Φιλανδία, που παράγουν ολιγοπωλιακά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, εξειδίκευσης και υπεραξίας και ανταγωνίζονται κυρίως με σκληρά νομίσματα όπως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Δύο είναι οι καθαρές πολιτικές θέσεις που μπορεί να υπάρχουν σήμερα. Με το Μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο Μνημόνιο και έξω από το ευρώ. Η μετάβαση στη δραχμή, σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος, κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους, μπορεί να μετατρέψει την οικονομία μας σε ανταγωνιστική ώστε να υπάρξει έξοδος από την κρίση. Το παράδειγμα της Αργεντινής που ανέκαμψε εντυπωσιακά ύστερα από την αποδέσμευση της από το σκληρό δολάριο, μιλά από μόνο του. Μια τέτοια πορεία φυσικά και δεν είναι στρωμένη με ρόδα. Χρειαζόμαστε άξιους και έντιμους κυβερνήτες με σχέδιο και αποτελεσματικότητα, με αναπτυξιακό όραμα, με νοικοκύρεμα, πάταξη της σπατάλης, της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής. Σε μια τέτοια ελπιδοφόρα προοπτική, η ελληνική οικονομία θα εισέλθει σε ελεγχόμενη πτώχευση, όπου έτσι και αλλιώς βρισκόμαστε ήδη. Αντί να επαιτούμε τα ευρώ των Μνημονιακών βασανιστών μας, μπορούμε να εκδώσουμε με φειδώ δραχμές από το Χολαργό. Η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί και στους πρώτους μήνες θα βιώσουμε αρρυθμίες στην αγορά, πληθωριστικές πιέσεις, προσωρινές ελλείψεις αγαθών. (Θα μας λείψουν ιδιαίτερα το χαβιάρι, το ουίσκι, οι Πόρσε Καγιέν, κλπ.! ). Τα διαθέσιμα σε ευρώ των Ελλήνων πολιτών θα υποτιμηθούν ανάλογα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τις δανειακές υποχρεώσεις τους προς τις τράπεζες, οι οποίες θα υποστούν σοκ. Όμως, σταδιακά θα εξομαλυνθεί η λειτουργία της αγοράς, θα ισχυροποιηθεί η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και η εσωτερική ζήτηση, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση. Η εγχώρια παραγωγή θα επαναενεργοποιηθεί με αύξηση των εξαγωγών που θα στοιχίζουν φθηνότερα και μείωση των ακριβότερων που θα είναι πιο ακριβές. Το ίδιο θα συμβεί και με τον τουρισμό που είναι και ο ισχυρότερος τομέας της ελληνικής οικονομίας. Ύστερα από ορισμένο διάστημα, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα, με συνέπεια να εισρεύσουν από το εξωτερικό καταθέσεις σε ξένα νομίσματα. Με προϋπόθεση την πάταξη της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, μπορεί να δούμε επιτέλους το φως ξένων επενδύσεων. Παρόμοιο σκεπτικό συνυπογράφουν, οι Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Νόαμ Τσόμσκι, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Μάρτιν Σμίθ, Νουλιέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χανς Βέρνερ Σίν, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Μάικαελ Φούκς, Ζακ Σαπίρ, Τζώρτζ Σόρος, Σίμον Ντρέικ, Τζώρτζ Φρίτμαν του Statforr Institute, οι Ιάπωνες του Νoμούρα και πολλοί-πολλοί άλλοι, όλοι τους μέλη της… «συμμορίας της δραχμής» όπως μας αποκαλούν παραληρούντες ακραίοι ή ανόητοι εκπρόσωποι του κατεστημένου. Με την ίδια άποψη συμφωνεί μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, που θα ήταν πλειοψηφία αν επιτρεπόταν ισομερώς η υποστήριξή της στα ελεγχόμενα κεντρικά μέσα μαζικής επικοινωνίας. Τα οποία είναι εύλογο να τρομοκρατούνται από την απειλή οικονομικών κυρώσεων από εκπρόσωπους του σύγχρονου «Μερκελισμού»[1], απέναντι στους οποίους βέβαια αντιπαρατίθενται πολλές φωνές υποστήριξης της χώρας μας με κορυφαίο τον βραβευμένο με Νόμπελ Paul Krugman[2], ακόμα και τον ευπατρίδη αρχιτέκτονα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Valery Giscard d’ Estaing[3]. Η έξοδος από το Μνημόνιο και από το ευρώ, είναι η μόνη έντιμη καθαρή αντιπρόταση στο τερατώδες Μνημόνιο και την υποτέλεια στη στυγνής Τρόικας. Μια πρόταση πολιτικά ορθή και επιστημονικά τεκμηριωμένη. Γιατί όταν αρνούμαστε το Μνημόνιο και ταυτόχρονα επαιτούμε γονυπετείς για τα ευρωδάνεια των δημίων μας, γινόμαστε τουλάχιστον γραφικοί και δεν πείθουμε. Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. .................................................................... [1] «Μερκελισμός» είναι ένας νεολογισμός με αναφορά σε ακραίες νεοφιλελεύθερες θέσεις, αντίστοιχες του λεγόμενου Θατσερισμού ( Μάργκαρετ Θάτσερ ), που πηγάζουν από τις βασικές αρχές της οικονομικής σχολής του Σικάγου υπό τον Milton Freedman, αλλά σε μια πιο σύγχρονη επιθετική μορφή που περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, και την επιχειρούμενη σήμερα Γερμανοποίηση της Ευρώπης. Μια εναλλακτική αποτελεσματική οικονομική πολιτική, είναι αυτή ενός σύγχρονου «Νεοκεϋνσιασμού», που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη και στην απασχόληση, μέσα από μια λελογισμένη επιλεκτική επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, πάταξη της γραφειοκρατίας, της κρατικής δυσκινησίας και της διαφθοράς, στοχευμένη δημοσιονομική πειθαρχία, συγκράτηση των αλόγιστων δημόσιων δαπανών, καθιέρωση σταθερού, ορθολογικού και απλού φορολογικού συστήματος, με ήπιο αναδιανεμητικό χαρακτήρα και ελεγχόμενη κοινωνική προστασία. [2] Σε άρθρο του στου New York Times στις 18-5-2012, ο διαπρεπής οικονομολόγος Paul Krugman γράφει ότι «αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ακόμα και τώρα φαίνεται να υπάρχει απροθυμία να αποδεχθούν το γεγονός ότι αυτό δεν είναι ένα ελληνικό πρόβλημα, ή ακόμα ένα Ισπανικό/ ή Ιταλικό πρόβλημα. Είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Το παιχνίδι της ηθικής που παίζουν οι Γερμανοί για το πώς δημιουργήθηκε σε αυτές τις χώρες η κρίση δεν είναι αλήθεια, αλλά ακόμα και πέρα από αυτό, το ερώτημα είναι τι κάνουν τώρα. Και το βασικό σημείο είναι ότι δεν υπάρχει διέξοδος για τις προβληματικές χώρες, αν η Ευρώπη ως σύνολο χαρακτηρίζεται από χαμηλή ανάπτυξη και χαμηλό πληθωρισμό. Με δεδομένη αυτή την πραγματικότητα, το να κάνεις διαλέξεις στους Έλληνες ψηφοφόρους σχετικά με τις ευθύνες τους, ενώ υπαινίσσεσαι ότι ίσως θα αλλάξεις τους όρους λίγο, απλά δε δουλεύει. Χρειαζόμαστε μια εμπειρία μεταστροφής εδώ, όχι στην Αθήνα, αλλά στο Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη. Διαφορετικά, το παιχνίδι έχει σχεδόν τελειώσει. [3] Σε συνέντευξη που έδωσε στο πρακτορείο Reuters,στις 8/12/2012, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας και μεγάλος φιλέλληνας, επεσήμανε πως η Ελλάδα έχει μπροστά της μια δύσκολη επιλογή, αφού η παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους Έλληνες πολίτες.«Η Ελλάδα θα μπορούσε να παραμείνει στην Ευρωζώνη, αλλά είναι πολύ δύσκολο να πετύχει μια οικονομική ανάκαμψη, έχοντας ένα ισχυρό νόμισμα» σημείωσε ο μεγάλος Γάλλος πολιτικός. «Είναι καλύτερα να χρησιμοποιεί το δικό της εθνικό νόμισμα για μια περίοδο από το να έχει την ασφάλεια ενός κοινού νομίσματος; Την επιλογή θα κάνει η ίδια η Ελλάδα». Παρόμοιες δηλώσεις γενικότερα υποστηρικτικές για τη χώρα μας έχει κάνει ο ίδιος και σε άλλες περιπτώσεις.

«Να μας πει ο κ. Στουρνάρας τι έκανε τα 50 δις των τραπεζών»


Λελιάτσος: «Να μας πει ο κ. Στουρνάρας τι έκανε τα 50 δις των τραπεζών» Λελιάτσος: «Να μας πει ο κ. Στουρνάρας τι έκανε τα 50 δις των τραπεζών» Xrhstos Frik dans Ο ΠΑΡΛΑΠΙΠΑΣIl Με ευθείες βολές κατά του κεντρικού τραπεζίτη της χώρας Γιάννη Στουρνάρα υποστήριξε την άποψή του υπέρ του ΟΧΙ, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου των ΑΝΕΛ Παναγιώτης Λελιάτσος. «Πρέπει να μας εξηγήσει ο κ. Στουρνάρας τι έκανε τα 50 δις των τραπεζών» είπε ο κ. Λελιάτσος, τονίζοντας ότι πρέπει να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες που ανήκουν στον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. ΠΗΓΗ

Η Νομισματική Πολιτική και το Εθνικό Νόμισμα


Η Νομισματική Πολιτική και το Εθνικό Νόμισμα Σπύρος Στάλιας Δευ, 31/08/2015 - Η πλήρης άσκηση της Νομισματικής Πολιτικής και της Δημοσιονομικής Πολιτικής από μια Κυβέρνηση, είναι αυτή που καθιστά ένα κράτος επικυρίαρχο. Η Ελλάδα, από την στιγμή της εισόδου της στην ευρωζώνη έπαψε να είναι επικυρίαρχη. Δεν ασκεί νομισματική πολιτική, και λίαν περιορισμένα ασκεί την δημοσιονομική πολιτική. Αυτή είναι και η πραγματική αιτία της κατάρρευσης της, και η αιτία που τα προγράμματα της λιτότητας είναι μάταια και την οδηγούν σε μακροχρόνια συντριβή. Είναι κάτι, που οι τυφλοί από αγραμματοσύνη και δουλικότητα πολιτικοί προς τους τραπεζίτες, δεν μπορούν να αντιληφτούν. Νομίζουν ότι μόνο με την εισοδηματική πολιτική, εξευτελιστικούς μισθούς και μεροκάματα, θα αντιμετωπίσουν την κρίση. Είναι οικονομικά, τουλάχιστον ανιστόρητοι. Τι σημαίνει Νομισματική Πολιτική. Με τον όρο νομισματική πολιτική εννοείται η πράξη έκδοσης νομίσματος και ο καθορισμός των επιτοκίων, από την Κεντρική Τράπεζα. Η καρδιά της νομισματικής πολιτικής είναι ο καθορισμός επιτοκίων. Μα θα μπορούσε να πει κάποιος, μα το ίδιο δεν κάνει και η ΕΚΤ; Ασκεί την νομισματική πολιτική στην ευρωζώνη. Καθορίζει το βασικό επιτόκιο της ευρωζώνης. Η απάντηση είναι ναι. Η διαφορά είναι ότι έχει άλλους στόχους η ΕΚΤ και άλλους στόχους ένα εθνικό κράτος όταν καθορίζουν τα βασικά επιτόκια. Στόχος της ΕΚΤ, είναι η προστασία της αξίας του ευρώ, ενώ ενός εθνικού κράτους ο στόχος είναι πλήρη απασχόληση, ανθρωπίνων και υλικών πόρων. Η διαφορά των στόχων, σας διαβεβαιώ, έχει δραματική επίπτωση στην καθημερινή μας ζωή. Αυτή η διαφορά στόχων είναι που σέρνει την χώρα για έβδομο χρόνο στην ύφεση, και φτωχαίνει την ζωή μας, και έτσι θα συνεχίσουμε. Θα προσπαθήσω με σαφήνεια να διαφωτίσω αυτή την διαφορά και να γίνει κατανοητό ότι η επιλογή της ΕΚΤ, μας οδηγεί σε εργασιακό μεσαίωνα και διαρκή ύφεση με επίφαση δημοκρατίας, ενώ η εθνική επιλογή, σε πιο ανθρώπινη ζωή και ανάπτυξη, που εμείς θα επιλέξουμε δημοκρατικά. Για να γίνει κατανοητή το πόσο σπουδαία είναι η άσκηση της ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής πρέπει να έχουμε κατά νου τέσσερες βασικές αρχές. 1) Το χρήμα δεν είναι ουδέτερο στην οικονομία, η ενεργός ζήτηση ή η δαπάνη του, είναι αυτή που καθορίζει το επίπεδο του ΑΕΠ και την απασχόληση. 2) Στον καπιταλισμό ή στην ελεύθερη οικονομία, δεν υπάρχει τάση η οικονομία να επανέρχεται, μετά από ένα υφεσιακό γεγονός, στην πλήρη απασχόληση. Ο καπιταλισμός δεν αυτορυθμίζεται. 3) Η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη και δεσμευμένη να επιδιώκει, μέσω δαπανών, την εξάλειψη της ανεργίας, την δίκαιη κατανομή του πλούτου και του εισοδήματος. 4) Το χρήμα είναι ενδογενές, παράγεται μέσα στην οικονομία. Δηλαδή την προσφορά χρήματος δεν μπορεί να την καθορίσει η Κεντρική Τράπεζα. Η Κεντρική Τράπεζα απλά θέτει το βασικό επιτόκιο εξωγενώς, δηλαδή με δική της απόφαση (η ουσία της νομισματικής πολιτικής), με βάση το όποιο οι Εμπορικές Τράπεζες διαθέτουν πιστώσεις, που μετατρέπονται σε καταθέσεις, δηλαδή ‘νέο χρήμα’, ανάλογα με την ζήτηση των πιστώσεων. Δεδομένων αυτών γίνεται ξεκάθαρο ότι το ύψος του επιτοκίου επηρεάζει την παραγωγή, την απασχόληση και τις τιμές (μέσω του ύψους της παραγωγής). Μια αύξηση του ύψους του επιτοκίου επηρεάζει άμεσα την ενεργό ζήτηση-δαπάνη στην οικονομία. Αυτό γίνεται μέσω των παρακάτω πέντε οδών. 1) Μείωσης των τιμών των ομολόγων και των μετοχών (wealth effect), συνεπώς μειώνεται η δαπάνη, λόγω λιγότερου πλούτου. 2) Αύξησης των τιμών των καταναλωτικών αγαθών. 3) Αύξησης της εξωτερικής (ισοτιμίας) αξίας του νομίσματος, με αποτέλεσμα μείωσης των εξαγωγών. 4) Αύξησης του κόστους δανεισμού που συνεπάγεται μείωση των δαπανών για επενδύσεις 5) Αναδιανομής της καταναλωτικής δύναμης υπέρ των υψηλών εισοδημάτων, που αποταμιεύουν πιο πολύ, εις βάρος των χαμηλών εισοδημάτων, που δαπανούν πιο πολύ και αποταμιεύουν λιγότερο. Λόγω του ότι οι τιμές των προϊόντων, που παρέχουν και παράγουν οι επιχειρήσεις, είναι δεδομένες από την αγορά, η αύξηση των επιτοκίων, ωθεί τις εισπρακτικές προσδοκίες των επιχειρήσεων προς τα κάτω, με αποτέλεσμα την μείωση του ΑΕΠ και την αύξηση της ανεργίας. Η πιθανή συνεπακόλουθη πτώση των τιμών έχει ως αιτία την μη χρήση των πόρων της οικονομίας. Συνεπώς είναι προφανές, ότι μια Κυβέρνηση που αποσκοπεί στην πλήρη απασχόληση ανθρωπίνων και υλικών πόρων, οφείλει, με την Κεντρική Τράπεζα, να θέτει το βασικό επιτόκιο σε χαμηλό ύψος. Σε αυτό συνεπικουρεί η δημοσιονομική πολιτική, και κυρίως το μέρος της δημοσιονομικής πολιτική που αναφέρεται στη φορολογία. Η φορολογία έχει σαν στόχο την προστασία της αξίας του νομίσματος, και όχι όπως πολλοί ηλίθιοι πιστεύουν, να βρίσκει το κράτος χρήματα, σε μια χώρα που εκδίδει το νόμισμα της. Το αυστηρό και ποινικοποιημένο φορολογικό σύστημα είναι ο εγγυητής των χαμηλών επιτοκίων και της ανάπτυξης σε μια χώρα με ανεξάρτητη νομισματική πολιτική. Αντίθετα στην Ευρωζώνη ο στόχος της ΕΚΤ, που ασκεί την Νομισματική Πολιτική, είναι η διατήρηση σταθερών τιμών ή αλλιώς η διατήρηση χαμηλού πληθωρισμού ή αλλιώς η διατήρηση της αξίας του ευρώ ως αποθεματικού νομίσματος. Αυτό βεβαίως για να επιτευχτεί απαιτεί υψηλά επιτόκια από την μια και από την άλλη πιεσμένη παραγωγή και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού άνεργο. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί στην ΕΕ, να έχουμε ταυτοχρόνως σταθερότητα τιμών και πλήρη απασχόληση. Είναι καταστάσεις αμοιβαίως αποκλειόμενες. Ας δούμε πως λειτουργεί το υπόδειγμα της ευρωζώνης. Αν υποθέσουμε ότι η οικονομία εισέρχεται σε ύφεση λόγω αιφνίδιας κάμψης της δαπάνης, όπως συνέβη το 2008, λόγω της ευθύνης του τραπεζικού συστήματος και της ΕΚΤ. (Οι Έλληνες λόγω προπαγάνδας έχαψαν ότι λόγω διαφθοράς έφταιγαν αυτοί). Οι επιχειρήσεις, λόγω αυτού του γεγονότος, θα βρεθούν με αποθέματα, και ταυτόχρονα θα σχεδιάσουν να παραγάγουν για την επόμενη περίοδο λιγότερο από το επίπεδο που παρήγαγαν πριν. Επίσης θα ρίξουν τις τιμές τους για να απαλλαγούν από τα αποθέματα. Έτσι θα έχουμε μείωση της παραγωγής, μείωση της απασχόλησης. Οι ονομαστικοί μισθοί όμως έχουν παραμείνει σταθεροί. Αφού οι τιμές των προϊόντων μειώθηκαν οι πραγματικοί μισθοί θα έχουν αυξηθεί την ίδια περίοδο. Κατά συνέπεια αυξάνεται η προσφορά εργασίας από πλευράς εργαζομένων λόγω αύξησης των πραγματικών μισθών και λόγω της ίδιας αιτίας, μειώνεται η ζήτηση εργασίας από πλευράς επιχειρήσεων. Αν δεχτούμε την θεμελιώδη υπόθεση ότι οι μισθοί είναι εύκαμπτοι προς τα κάτω, οι ονομαστικοί μισθοί θα μειωθούν. Πάμε τώρα προς την ανάκαμψη. Η μείωση των τιμών και των μισθών μειώνει την ζήτηση για χρήμα. Οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έχουν λιγότερη ανάγκη από χρήμα, λόγω πτώσης των τιμών, και αποταμιεύουν, και με τις αποταμιεύσεις τους αγοράζουν ομόλογα και μετοχές. Λόγω της αυξημένης ζήτησης ομολόγων και μετοχών, οι τιμές τους αυξάνονται και το επιτόκιο μειώνεται. Λόγω μειωμένου επιτοκίου οι επενδυτικές δαπάνες ενθαρρύνονται και έτσι αυξάνεται η παραγωγή και η απασχόληση. Τελικά η ισορροπία θα αποκατασταθεί στο επίπεδο της πλήρους απασχόλησης και παραγωγής με τιμές, ονομαστικούς μισθούς και επιτόκια σε χαμηλότερο επίπεδο και πραγματικούς μισθούς ανεπηρέαστους. Όπως θα παρατηρήσατε η αποκατάσταση της συνολικής δαπάνης που αντιστοιχεί στην πλήρη απασχόληση, δεν έχει καμία σχέση με την άσκηση της νομισματικής πολιτικής, αλλά με τους χαμηλούς μισθούς και κυρίως με το γεγονός ότι οι μισθοί θα πρέπει να διακυμαίνονται ελεύθερα. Οι δυνάμεις της αγοράς από μόνες τους τείνουν να αποκαταστήσουν την πλήρη απασχόληση. Τι ακριβώς όμως κάνει η ΕΚΤ όταν λέμε ότι ασκεί την νομισματική πολιτική της ευρωζώνης τότε; Η θεμελιώδης αντίληψη στην ΕΕ, σε αντίθεση με όλες τις οικονομίες του κόσμου, είναι ότι το χρήμα, το ευρώ, δεν παίζει κανένα ρόλο στην οικονομία, με την έννοια δεν επηρεάζει την παραγωγή και την απασχόληση, αλλά είναι ένας μηχανισμός που απλά διευκολύνει τις συναλλαγές. Αυτό είναι! Με άλλα λόγια στην ΕΕ η οικονομία θεωρείται ως ανταλλακτική οικονομία, όχι ως εγχρήματος οικονομία. Επί της ουσίας, ανταλλάσουμε προϊόντα όπως οι πρωτόγονοι και η χρήση του ευρώ κάνει τις συναλλαγές πιο εύκολες. Αυτή είναι η σύγχρονη αντίληψη για το νόμισμα στην οικονομία της ΕΕ. Δεδομένου αυτού, η ποσότητα του ευρώ πρέπει να είναι σταθερή γιατί η αύξηση της προσφοράς του, αφού δεν επηρεάζει την παραγωγή και την απασχόληση, το μόνο που θα προκαλέσει θα είναι πληθωρισμός και η αξία του ευρώ θα μειωνόταν. Ακριβώς εδώ παρεμβαίνει η ΕΚΤ και ασκεί ‘νομισματική’ πολιτική. Θέτει τέτοια επιτόκια που ποτέ ο πληθωρισμός να μην υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο όριο, που συνήθως είναι μικρότερο του 2%. Αυτό το επιτόκιο επί της ουσίας, είναι το επιτόκιο που οι δυνάμεις της αγοράς προσδιορίζουν, και τρόπον τίνα η ΕΚΤ το ‘μυρίζεται’ και το ορίζει, έτσι ώστε το ευρώ πάντα, όχι μόνο να έχει σταθερή αξία, αλλά και να γυρίζει στην παραγωγή, εξισώνοντας τις αποταμιεύσεις με τις επενδύσεις. Και οι επενδύσεις και οι αποταμιεύσεις εξαρτώνται από το επιτόκιο. Στο κόσμο αυτό δεν υπάρχει ανεργία, και αν υπάρξει, αυτό δεν θα οφείλεται ποτέ στην ανεπαρκή ζήτηση αλλά στην μη επαρκή ανάπτυξη του κεφαλαίου. Το υπάρχον κεφάλαιο πάντα θα απασχολεί την εργασία που του αντιστοιχεί, και δεδομένου ότι οι μισθοί θα είναι πάντα ευέλικτοι προς τα κάτω, πάντα θα απορροφάται εργατικό δυναμικό με την σταδιακή ανάπτυξη του κεφαλαίου. Κατά συνέπεια στον κόσμο του ευρώ η ανεργία είναι δεδομένη, η φτώχεια δεδομένη, κύριο όργανο της ανάπτυξης είναι οι χαμηλοί μισθοί και όργανο του σταθερού ευρώ το επιτόκιο της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ. Προσπάθησα με όσο απλό τρόπο μπορούσα, να δείξω την διάφορα στην άσκηση της νομισματικής πολιτικής μεταξύ ενός επικυρίαρχου κράτους και ενός κράτους της ευρωζώνη Στο ελληνικό κράτος της ευρωζώνης, η κατανομή εργασίας έγινε ως εξής. Οι τραπεζίτες ανέλαβαν να διατηρούν την αξία του ευρώ σταθερή με όργανο την νομισματική πολιτική, και στους πολιτικούς του σύριζα, του πασόκ, της δημάρ, του κκε, της νδ, του ποταμιού και της χα ανέθεσαν συλλήβδην, να διαλύσουν το κράτος, να διαλύσουν το κόσμο της εργασίας και να διατηρούν τους μισθούς χαμηλούς, με αντάλλαγμα παχυλές αμοιβές, θέσεις, ασυλία και πλήρη ελευθερία να προσδιορίζονται όπως θέλουν, να ψεύδονται ασυστόλως στο Λαό, αρκεί το υπόδειγμα να μην αμφισβητείται. Η επίφαση δημοκρατίας βοηθά στην εκτόνωση του πληθυσμού. Κανονικοί μισθοφόροι των Τραπεζιτών. Σαν δεν ντρέπονται. Από την άλλη, έχουμε το εθνικό κράτος, όπου η νομισματική πολιτική και η δημοσιονομική πολιτική είναι όργανα του κράτους, με στόχο την πλήρη απασχόληση, μέσω της άμεσης αύξησης της ζήτησης και μείωσης των επιτοκίων, με την χρήση του Εθνικού μας Νομίσματος. Στις εκλογές, ας στείλουμε στα υπόγεια της ιστορίας τα άθλια μνημονιακά κόμματα, εκεί που ανήκουν, και ας προσδιορίσουμε την ιστορία μας όπως θέλουμε, στέλνονται τα ξεκάθαρα κόμματα του Εθνικού Νομίσματος, της Δραχμής, στο Κοινοβούλιο. Σπύρος Στάλιας, οικονομολόγος ΜΑ, Ph.D spyridonstalias@hotmail.com

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: reflets: L'inspecteur Colombo et la Grèce

Panoptis ... Πανοπτης .... απόψεις , στοχασμοί ,οντολογικοί προβληματισμοί .: reflets: L'inspecteur Colombo et la Grèce

Η αποτυχία του ευρώ και η ελπιδοφόρα προοπτική της δραχμής / Κι όμως! Ο Τσίπρας δέχτηκε ως υπουργό Οικονομίας τον άνθρωπο του Σημίτη, αντιπρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς και εμπλεκόμενο στην υπόθεση Siemens!


Η αποτυχία του ευρώ και η ελπιδοφόρα προοπτική της δραχμής Κώστας Κόλμερ Δευ, 31/08/2015 - 13:30 Ως νέος ΄Αμλετ , ο ΄Ελλην ψηφοφόρος καλείται να επιλέξει στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου μεταξύ μνημονικών και αντιμνημονικών κομμάτων .Δηλ. εν τελική αναλύσει , «να μπή κανείς ή να μη μπή» (στην δραχμή) δοθέντος ότι η ενδεχομένη αποδοκιμασία των ευρωφίλων κομμάτων σημαίνει αυτομάτως χρεοκοπία και επάνοδο εις κάποιου είδους εγχώριο νόμισμα. Το δίλημμα ,εν τούτοις , δραχμή ή ευρώ είναι παραπειστικόν. Απλοποιεί μία σύνθετη υπόθεσιν: Εάν συμφέρει την ανάπτυξι της οικονομίας (ΑΕΠ) η χρήσι ξένου νομίσματος και δανεικών διά την αποτροπή της χρεοκοπίας και όχι διά επενδύσεις ή εάν την εξυπηρετεί η επάνοδος στην εθνική νομισματική πολιτική και η αναστολή εξυπηρετήσεως του άλλως αδιατηρήτου δημοσίου χρέους οπότε η εισροή ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου και η ενίσχυσι των εξαγωγών δύνανται ν’ αυξήσουν υ γ ι ώ ς το ΑΕΠ και να μειώσουν την ανεργία. Η παρελθούσα συμπεριφορά του ευρώ και η μεταπολεμική εμπειρία της δραχμής είναι ένας ασφαλής οδηγός της προτιμήσεως του ενός ή του άλλου νομίσματος, ενώ η οικονομική ανάπτυξις είναι το επιδιωκόμενο μέσον , δια την καταπολέμησι της ανεργίας ,που υποσκάπτει τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας και δημογραφίας. Η απόφασι παραμένει πολιτική επιλογή και υπ’αυτή την έννοια δεν έχει τόση σημασία ποίο κόμμα θα κερδίσει τις προσεχείς εκλογές αλλά υπό ποίαν μορφή του πολιτεύματος θα εφαρμόσει την μία ή την ετέρα λύσιν. Είναι προφανές ότι το κοινοβουλευτικό σύστημα αδυνατεί να εφαρμόσει ακόμη και τα προαπαιτούμενα της ευρωχρηματοδοτήσεως του χρέους ενώ εκφράζονται ζωηρές αμφιβολίες εάν μία αριστερή κυβέρνησι δύναται να διαχειρισθή την νέα δραχμή , υπό την πίεσι του λεγομένου «πολιτικού κόστους» (πχ. η φορολόγησι των αγροτών) και της διευρύνσεως του δημοσίου (Σοβιετικό μοντέλο) στην οικονομία. Η αποτυχία του ευρώ. Όταν το 2002 κυκλοφόρησε το ευρώ (ίσο περίπου με 2 Γερμανικά μάρκα ) ,η Ελληνική οικονομία διήρχετο μίαν περίοδο σταθερότητος και σχετικής αναπτύξεως , αποτέλεσμα δύο υποτιμήσεων της δραχμής επί ΠΑΣΟΚ.Ο πληθωρισμός ήταν ανεκτός και η ανεργία υπό έλεγχο ,παρά το αντιεπιχειρηματικό πνεύμα των… σοσιαληστρικών κυβερνήσεων μετά το 1974 (βλ.άρθρ. 106 του Καραμανλικού συντάγματος που δημεύει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς αποζημίωσι) Η επιλογή του ευρώ υπήρξε μία καθαρώς πολιτική πράξι που δεν είχε καμμία απολύτως σχέσι με την οικονομική πραγματικότητα. Εστηρίζετο εις μαγειρευμένα στατιστικά στοιχεία και ανταλλαγές επιτοκίων (swap) ,διά την απόκρυψι του δημοσίου χρέους , από την οποία απόκρυψι η μεσολαβήσασα Γκόλντμαν Ζαξ έβγαλε μερικές εκατοντάδες εκατομμυρίων δολλαρίων κέρδος και ο τότε πρωθυπουργός Κ.Σημίτης επεδείκνυε τα πρώτα ευρωνομίσματα λίαν υπερηφάνως στον Αμερικανό πρόεδρο Τζώρτζ Μπούς , ο ποίος απορούσε με το μέγεθος της εθελοδουλίας των γραικύλων. Το ευρώ προεκάλεσε τρομακτικές παρενέργειες ειδικώς στην Ελλάδα : από της βαθείας μεταβολής της αντιλήψεως περί των τιμών στην αγορά (Price perception , λόγω διαστολής της πιστωτικής επέκτασης) μέχρις αφανών εκ πρώτης όψεως αλλ’ λίαν οδυνηρών αποτελεσμάτων διά τον ΄Ελληνα παραγωγό ,καταναλωτή και φορολογούμενο (εξ αιτίας του αφειδούς δανεισμού του δημοσίου στο εξωτερικό και της εν συνεχεία αγρίας φορολογίας των δια των τριών μνημονίων). Το γενικό επίπεδο των τιμών του ευρώ υπερδιπλασιάσθη στην Ελλάδα απ’ την αύξησι της συνολικής ζητήσεως που παρέσχεν η ανεξέλεκτη Τραπεζική χρηματοδότησι .Ο Ελληνικός πληθωρισμό απεκρύβη απ’ την κρατικοδίαιτη στατιστική υπηρεσία και η απώλεια ανταγωνιστικότητος έφθειρε συν τω χρόνω την συγκρισιμότητα της Ελληνικής παραγωγής με τις συναγωνίστριες χώρες στην διεθνή αγορά (ακόμη και στον Τουρισμόν όπου η χώρα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα) ενώ ο γνωστός στην εφορία φορολογούμενος… εκληθη να επωμισθή το τεράστιο δημόσιο χρέος που το 2014 υπερέβη το 172% του ΑΕΠ ενώ η παραδοσιακή φοροδιαφυγή έλαβε κολοσσιαίες διαστάσεις. Τ’ αποτελέσματα της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής του ευρώ , η οποία βασικώς εξυπηρέτει την Γερμανία , που εξήγαγε την ανεργία της στο Ευρωπαϊκό νότο ,εφάνησαν στην χώρα μας πολύ ενωρίτερον της διεθνούς κρίσεως του 2008. Η οικονομική ανάπτυξι , που αρχικώς είχε επιτυχυνθή λόγω της διοργανώσεως του Ολυμπιακών Παιγνίων (Olympic Games) το 2004, επεβραδύνθη ταχέως μέχρις εκμηδενήσεως το επόμενον έτος. Από του 2009 άρχισε μία πρωτοφανής ύφεσι να πλήττει την Ελληνική οικονομία με απώλεια συνολικώς μέχρις σήμερον του 40% του διαθεσίμου εισοδήματος και την ανεργία να πλησιάζει το τρίτο του ενεργού πληθυσμού (το άλλο 1/3 «ασχολείται» στο …δημόσιον λόγω πελατειακών σχέσεων των κομμάτων της κοινο-βολευτικής δημο-ακρατίας). Η αδυναμία εξυπηρετήσεως του δημοσίου χρέους έφερε το 2012 τα Τρωηκά μνημόνια και το ΔΝΤ με τιμωρητική ουσιαστικώς διάθεσι και όχι με αναπτυξιακή προοπτική .Το μοιραίον λάθος επέτεινε την φθοροποιό δράσι του ξένου νομίσματος εις όλους τους τομείς της Ελληνικής οικονομίας σύν της προσελκύσεως δύο εκατομμυρίων λαθρομεταναστών λόγω του μετατρεψιμότητος του ευρώ . Η ψυχολογία της μάζης. -Πώς εξηγείται , εν τοιάτη περιπτώσει , η σημερινή δημοτικότης του ευρώ στην Ελληνική κοινή γνώμη; Η απάντησι δεν είναι οικονομική αλλά της ψυχολογίας της μάζης του πληθυσμού: Αφ’ενός μεν το αίσθημα (τουλάχιστον μέχρι πρότινος) ότι οι ΄Ελληνες προήχθησαν εις …Ευρωπαίους (μαζί με τις δραχμικές καταθέσεις που μετεβλήθησαν εν μια νυκτί εις σκληρό συνάλλαγμα) αφ’ ετέρου δε η απέχθεια της μεταβολής των συνηθειών και η πνευματική ραστώνη της ακαδημαϊκής κοινότητος , μαζί με την συνεχή κινδυνολογία των μαζικών μέσων …παραπληροφορήσεως , επέτρεψαν τον σχηματισμό ενός λαϊκού ερείσματος υπέρ του ευρωπαϊκού νομίσματος . Εν τούτοις , το λαϊκό ρεύμα του ευρώ ήδη εξασθενεί όχι μόνον στους ριζοσπάστες οπαδούς (το τρίτο κόμμα είναι αντιμνημονικό) αλλά και διά πολλούς συντηρητικούς ψηφοφόρους που έχουν εθνική συνείδησι και καλούνται να πληρώσουν υπερόγκους φόρους. Τα Capital controls , το κλείσιμο και η κεφαλαιακή εξάχνωσι των Τραπεζών (που υπολειτουργούν επί 8 εβδομάδες !), τα αναλήψιμα 420 ευρώ ανά καταθέτη εβδομαδιαίως και οι νέοι φόροι (+25%) του τρίτου μνημονίου αραιώνουν τους οπαδούς του ευρώ. Η αγωνία μεταφέρεται τώρα στον Αλέξη Τσίπρα μήπως και δεν προλάβει τις εκλογές προτού επιπέσουν τα νέα εκκαθαριστικά της εφορίας επί της κεφαλής των ψηφοφόρων. Εάν ‘όμως ο ΣΥΡΙΖΑ περιοριστεί στις 120 έδρες στην Βουλή , η πιθανότης επιστροφής στην δραχμή θα ενισχυθή όχι μόνον δι’εκείνους που έχουν μνήμη αλλά και δι’ όσους την απεχθάνονται ως όψιμοι «Ευρωπαίοι». Στην εποχή της Δραχμής Αντιθέτως προς την ευρωμνημονική , η εποχή της δραχμής εχαρακτηρίζετο από χαμηλή φορολογία , αύξησι της απασχολήσεως , δυναμική άνοδο των εξαγωγών στα Βαλκάνια , σταθερότητα και εξωστρέφεια του Τραπεζικού συστήματος και ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική για τον Τουρισμό και την ναυτιλία , που εκάλυπταν το 40% του ΑΕΠ ενώ σήμερα μόλις το 25%. Ως συνέπεια της ευελίκτου συναλλαγματικής πολιτικής της Τραπέζης της Ελλάδος προ του 1998, χιλιάδες νέες θέσεις μονίμου απασχολήσεως δημιουργήθησαν από εφοπλιστικές ,νεοπαγείς και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στην χώρα. Η δραχμή είχε διεθνοποιηθή και μάλιστα ανατιμηθή στα Βαλκάνια.Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών εκαλύπτοντο με «εξισορροπητικό δανεισμό» του μακαρίτου Ζολώτα 350-400 εκατομ. δολλάρίων ετησίως και το δημόσιον χρέος ήταν κάτω του 60% του ΑΕΠ. Το 2002 , με δημόσιον χρέος εις ευρώ άνω του 100% του ΑΕΠ, τίποτε δεν εδικαιολόγει την εγκατάληψι της δραχμής παρά μόνον η δολία προαίρεσι της κυβερνήσεως Σημίτη , η οποία ενήχετο και στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Δι’ ενός άλματος εις τα πρόσω ,ο Κ. Σημίτης («καθ’εξιν συνωμότης» κατά τον προφητάνακτα του ΠαΣοΚ) προσεπάθησε να αποσείσει το αμαρτωλό παρελθόν του ΠαΣοΚ και με την υπογραφείσα συμφωνία Σένγκεν , να εξυπηρετήσει τα Γερμανικά συμφέροντα. Η εν συνεχεία συμφωνία του Δουβλίνου μετέβαλε την χώρα εις χωματερή ανθρώπων ήδη από του 2003 ,όταν άρχισε να δέχεται ελευθέρως ξένους εργάτες και εν συνεχεία τους λαθρομετανάστες από την… «ηνωμένη Ευρώπη»! Όταν ο πρωθυπουργός Σημίτης όλως αντισυνταγματικώς παρέδωσε το «δακτυλίδι της εξουσίας» στον αιωνίως αιθεροβάμωνα «πρόεδρο» Γιώργο Α. Παπανδρέου («Λεφτά υπάρχουν» 2010 και «Κίνημα» το 2015) άρχισε η επιτάχυνσι του εκλογικού κύκλου που παρέλυσε την δημοσία διοίκησι και την χώρα με 13 ψηφοθηρίες από του 2009. Υπάρχει βάσιμος υποψία ότι εάν το 2010 η χώρα είχε επανέλθη στο εθνικό νόμισμα πολλά από τα σημερινά δεινά θα είχαν αποφευχθή και θα ευρίσκετο εις τροχιάν αναπτύξεως με αναπόφευκτη την αναδιάρθρωσι του δημοσίου χρέους που είναι εξ ορισμού αδιατήρητο (ΔΝΤ). Αλλ’ απέλειπεν το πολιτικόν θάρρος και η γνώσις. Με την εμμονή μέσα στην ευρωζώνη απωλέσθησαν 5 έτη αναπτύξεως και εξυγιάνσεως της οικονομίας στα οποία έρχονται τώρα να προστεθούν αλλά τρία , υφεσιακά της συμφωνίας του Ιούλιου (17) Τσίπρα-Μέρκελ. Το ΑΕΠ θα μειωθή εφέτος 3% και Κύριος οίδεν πόσο του χρόνου. Η επανάληψις του πειράματος λιτότητος ουδένα εδίδαξε – ούτε τους οικονομολόγους του ΔΝΤ! Είναι εν τούτοις γνωστόν από την Φυσική ότι το ίδιο πείραμα με τα ίδια συστατικά δεν μπορεί να επιφέρει διαφορετικό αποτέλεσμα. Η οικονομική ανάπτυξι της Ελλάδος μέσα στο ευρώ είναι ματαιοπονία. Η αναζήτησι εναλλακτικού νομίσματος είναι ζήτημα χρόνου όχι πολιτικής επιλογής. Το πολιτικό πρόβλημα Παρά ταύτα το ζήτημα της υιοθεσίας δραχμής μετατίθεται από το οικονομικό στο πολιτικό πεδίο. Με κοινο-βολευτικές κυβερνήσεις χαμηλής ισχύος και 300 «βολευτές» στο α-βούλιο , τελείως ανευθύνους (222 εψήφισαν το τελευταίο μνημόνιο άνευ αναγνώσεως του) είναι ηλίου φαϊνώτερον ότι ο πληθωρισμός θα καλπάσει με την δραχμή. Πολύ ενωρίτερον οι οίκοι πιστωτικής ανυποληψίας MOODY’S , S+P , FITCH θα έχουν υποτιμήσει την Ελλάδα κάτω του σημερινού CC. Οπότε κάθε αξιοπιστία θα έχει χαθή. Το εθνικό νόμισμα «θέλει –όχι- τον Γερμανό του» αλλά ένα ενάρετο και κυρίως αποτελεσματικό πολιτικό καθεστώς ,χωρίς συχνές προσφυγές στις κάλπες που αποδιοργανώνουν της οικονομική ζωή. Ένα τέτοιο είναι της Προεδρικής δημοκρατίας , με σαφή διάκρισι των τριών εξουσιών. Η εκτελεστική υπό 5ετή πρόεδρον ,εκλεγόμενο εις δύο Κυριακάς μεταξύ των δύο επικρατεστέρων στην πρώτη Κυριακή και με ολιγομελή κυβέρνησι. Το νομοθετικό σώμα 150 αντιπροσώπων ανανεουμένων ανά διετίαν δεν ανατρέπει την κυβέρνησι εις περίπτωσιν απορρίψεως νομοθετήματος. Με την δυνατότητα δημοψηφισμάτων δια της απ’ευθείας προσφυγή στον λαό και με την δικαιοσύνη και τις νομισματικές αρχές πλήρως ανεξάρτητες, είναι μάλλον βέβαιον ότι το νέο δραχμικό καθεστώς θα είναι σταθερό. Κίνδυνος πληθωρισμού με ύφεσι 30% υπάρχει μόνο διά τους αγνωστικιστάς της Οικονομικής – καθηγητάς και Κουϊσλινγκς Το βασικό πλεονέκτημα του εθνικού νομίσματος είναι ότι εξασφαλίζει την ρευστότητα του Τραπεζικού συστήματος και συνδυάζει την εισοδηματική πολιτική με την τιμή του συναλλάγματος ,μείον τις αυτόνομες εισροές κεφαλαίου. Η Ελλάς δεν έχει ανάγκη ξένου δανεισμού εάν χρησιμοποιήσει τα κεφάλαια των Ελλήνων στο εξωτερικό και τον δημόσιο πλούτο αντί να τον εκχωρήσει στο German Looting ( Market Watch 25.8) θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξι .Μπορεί να εκχωρήσει στο ιδιωτικό μανατζμεντ το 1/5 της δημοσίας περιουσίας και να εισπράξει 20 δις. εις διαστημα 2 ετών παρακρατώντας το 51% των Κοινοπρακτικών Εταιριών του δημοσίου , χωρίς εξωτερικό δανεισμό. Η προσέλκυσι ιδιωτικών κεφαλαίων απαιτεί χαμηλή , σταθερή-αμετάβλητη- φορολογία και σοβαρή-αποτελεσματική κυβέρνησιν. Όχι καραγκιόζηδες στα υπουργεία (κι’αυτά όχι περισσότερα από 7 έως 8) και όχι στρατιές υπαλλήλων στο δημόσιον .Οι 800.000 δημ.υπάλληλοι πρέπει ν’αξιολογηθούν πλήρως από πλευράς αποδόσεως και ο αριθμός των να μειωθή δραστικώς συν τω χρόνω κι’ οι αρμοδιότητες του κράτους-δυνάστη να περιορισθούν εις αυστηρώς κατασταλτικές και όχι προληπτικές παρεμβάσεις (δεκάδες οι υπογραφές και τ’απαιτούμενα πιστοποιητικά που ζητούνται διά την σύστασιν ανωνύμου εταιρίας ,την οποία ο Αντώνης Σαμαράς -όχι ο ΣΥΡΙΖΑ- μετέβαλε εις «ομόρρυθμο» με απεριόριστη ευθύνη των… μετόχων!). Απομένει το δημόσιον χρέος που είναι άνω των 500 δις. ευρώ. Μετακυλισθησόμενο το χρέος με 1% ετησίως επί 50 χρόνια –οπότε η παρούσα εξυπηρέτησι περιορίζεται στα 5 δις. ετησίως - όσο το επιτρεπόμενο πρωτογενές πλεόνασμα , μπορεί να πληρωθή στο τέλος. Οπότε η Ελλάς δεν γίνεται χρεοκόπος ως η Γερμανία που δεν πλήρωσε δύο φορές το εξωτερικό της χρέος (1932 και 1950). Τούτων ούτως εχόντων , η επάνοδος στην εθνική νομισματική πολιτική με σθεναρό έλεγχο των Τραπεζών από Νομισματική Επιτροπή (Currency Committee) , διά την έγκρισι μόνο των επωφελών πιστώσεων προστιθεμένης , με επαναφορά των «περιθωρίων» στις εισαγωγές και με δύο προϋπολογισμούς του κράτους , τον ένα τακτικό ισοσκελισμένο και το άλλον των επενδύσεων από πιστωτικά ,εγχώρια έσοδα (ομολογιακά λαχειοφόρα 5ετή δάνεια),η Ελληνική οικονομία μπορεί να επαναλειτουργήσει ασφαλώς και αποδοτικώς δια εξαλείψει την ανεργία , πράγμα βεβαίως ουδόλως εύκολον μετά την καταστροφή της Ελληνικής ιδιωτικής επιχείρησης ελέω ευρώ και Γερμανών. Έσχατον είναι ένα μακροπρόθεσμο μέτρον: η αλλαγή νοοτροπίας του λαού που πρέπει να αγαπήσει την δημιουργία του πλησίον και η πλήρης αναμόχλευσι του εκπαιδευτικού συστήματος ,με έμφασι στην τεχνική-επαγγελματικήν εκπαίδευσι ,που θ’απαλλάξει τους νέους από τα φροντιστήρια ,τα «πτυχία» και τον διορισμό στο δημόσιο. Μετεκπαίδευσι χρειάζεται και το εκπαιδευτικό προσωπικό , που σήμερα είναι σχεδόν αναχρονιστικό. Η επιστροφή στα θρανία είναι υποχρεωτική στους «πολιτικούς» που για εκλογικούς λόγους, όπως ο πρωθυπουργός «με το ωραίο χαμόγελο» , κλείνουν επιχειρήσεις. * Δική μας σημείωση : Ο Κώστας Κόλμερ είναι ένας απο τους διαπρεπέστερους συντηρητικούς οικονομολόγους αναλυτές, έγκυρος αρθρογράφος και συγγραφέας πολλών σημαντικών βιβλίων οικονομικής σκέψης. Η υποστηρικτική αρθρογραφία του στο εθνικό μας νόμισμα, εδώ και καιρό τον έχει αποβάλλει απο την προβολή που επιφυλάσσει το κατοχικό μιντιακό σύστημα στους χρήσιμους εθελόδουλους οικονομολογούντες, έτοιμους πάντα να υπηρετήσουν την εκάστοτε εξουσία.Ο Κώστας Κόλμερ, με τον οποίο έχουμε ιδεολογικές διαφορές,αλλά πάντα εκτιμούσαμε την άποψη και τις αναλύσεις του, δεν ανήκει στην κατηγορία των προσκυνητών του συστήματος. Είναι σοβαρός και πατριώτης. Το τιμούμε και τον εκτοιμούμε : σάββατο, 29 αυγούστου 2015 Κι όμως! Ο Τσίπρας δέχτηκε ως υπουργό Οικονομίας τον άνθρωπο του Σημίτη, αντιπρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς και εμπλεκόμενο στην υπόθεση Siemens! Aν δεν έδιναν Τσίπρας-Δραγασάκης-Φλαμπουράρης το "αριστερό' μνημόνιο στη SIEMENS... η συγκυβέρνηση με τον Μητσοτάκη θα τους τσάκιζε! Περικλή Κοροβέση σου χρωστάμε, μας άνοιξες τα μάτια και το μυαλό! Σχετικό: Φωτιές και στον ΣΥΡΙΖΑ ανάβουν οι μίζες της Siemens... Λέτε να είχε δίκιο ο Περικλής κι αυτό να εξηγεί τα πάντα; Περ. Κοροβέσης: «Επί κυβέρνησης Τζαννετάκη πήρε χρήματα και η αριστερά» Nα κι η SIEMENS επισήμως στην κυβέρνηση Παυλόπουλου... Ρε Τσίπρα, από που σε κρατάνε και δεν μπόρεσες ν' αποτρέψεις ΟΥΤΕ αυτό; Υπουργός Οικονομίας: Νίκος Χριστοδουλάκης... στην... Υπηρεσιακή κυβέρνηση! Σημιτιστάν... 3 ΥΠΟΥΡΓΟΙ... Διαπιστωμένα "2004", είσοδο στο ευρώ, λίστα Λαγκάρντ, τα λεφτά στο εξωτερικό, siemens... κι ο ένας συνεχίζει με την "πρώτη φορά αριστερά"... Σε τι κόσμο ζούμε και τι να περιμένουμε; - Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ και δεν έχει μείνει κηπουρός των Σημίτη-Γιωργάκη να μην κυβερνάει ή ν' αναλαμβάνει καίριες θέσεις! Kι όσοι σχετίζονταν με τη siemens... πάνε ψηλά! Ο (πρώην υπουργός του Σημίτη) Ν. Χριστοδουλάκης αντιπρόεδρος στην Πειραιώς... - Siemens! Κι άλλο ντοκουμέντο-κόλαφος για Χριστοδουλάκη και Αλογοσκούφη... Ντοκουμέντο που αποδεικνύει ότι ο Ν. Χριστοδουλάκης, όπως και το παλιό ... συνεταιράκι του Γ. Αλογοσκούφης, είπαν ψέμματα στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την Siemens. .

Καταρρέει η δημοτικότητα του Τσίπρα – Στον αέρα οι ΑΝΕΛ – Όνειρο θερινής νυκτός η αυτοδυναμία


Β.Λεβέντης: Η Μέρκελ έσωσε την Ελλάδα. Το μεγαλείο της!

Βόμβα Λαπαβίτσα: «Μια ιστορικά τεράστια αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ»


Βόμβα Λαπαβίτσα: «Μια ιστορικά τεράστια αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ»betlanssssss Τις γνωστές θέσεις του για την πολιτική και οικονομική επικαιρότητα κατάθεσε το βράδυ της Κυριακής ο βουλευτής Κώστας Λαπαβίτσας, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Βέτλανς στη Νάουσα. Ο υποψήφιος -αυτή τη φορά με τη Λαϊκή Ενότητα- βουλευτής, αναρωτήθηκε στην αρχή της ομιλίας του τι απέγιναν εκείνος ο ενθουσιασμός, η χαρά και το φούσκωμα της ψυχής που υπήρχε για τον ΣΥΡΙΖΑ στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο του Ιανουαρίου, σχολιάζοντας ότι ο καιρός της ανάτασης πέρασε. Στη συνέχεια άσκησε σκληρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα και τη διακυβέρνησή του, κάνοντας λόγο για μια ιστορικά τεράστια αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ. Οι νέες δηλώσεις του Λαπαβίτσα σαφέστατα και προκάλεσαν αίσθηση. Στην συνέχεια της ομιλίας του ο βουλευτής της Λαϊκής Ενότητας ανέλυσε και πάλι τις γνωστές του θέσεις σχετικά με τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας και με κορυφαίο φυσικά αυτό της οικονομίας.

In My Heart - Moby

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ …ΜΝΗΜΟΝΙΑ!


ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ …ΜΝΗΜΟΝΙΑ! ΤΟ ΒΑΤΕΡΛΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ Όταν ακούει ο απλός κόσμος για δημοσκοπήσεις γελάει ειρωνικά. Κανένας δεν τις πιστεύει! Ιδιαίτερα οι νέοι και οι πιο φτωχοί άνθρωποι τις θεωρούν, και όχι άδικα, εργαλεία του τυραννικού κλεπτοκρατικού κατεστημένου. Οι νέοι και οι πληβείοι δεν απαντούν στις δημοσκοπήσεις και οι τελευταίες σπανίως απευθύνονται σε αυτούς. Τα δημοσκοπικά δείγματα είναι χιλιοχρησιμοποιημένα και εν γνώσει τους αποτυχημένα. Πολύ περισσότερο όταν οι μετρήσεις γίνονται τον Αύγουστο! Οι δημοσκοπήσεις είναι προϊόν συνεννόησης των δημοσκόπων και πολιτικής σκοπιμότητας και όχι απαντήσεων των πολιτών. Το μαγειρείο, η ψευτιά και η αλλοίωση πάνε σύννεφο, πέραν του ότι σε περίοδο που οι πολίτες φτύνουν τις δημοσκοπήσεις, καμιά δεν μπορεί να προσεγγίσει τις λαϊκές τάσεις. Γι' αυτό και οι δημοσκοπήσεις έχουν γίνει ρεζίλι και ρεντίκολο σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν το βάζουν, όμως, κάτω. Όσο πιο έξω πέφτουν, τόσο επιμένουν στο ψέμα και την παραχάραξη. Είναι αρκετά τα λεφτά και πολύ μεγαλύτερα τα συμφέροντα που διακυβεύονται. Στο ίδιο και χειρότερο έργο θεατές και σε αυτή την εκλογική μάχη! Από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης της παραίτησης της κυβέρνησης Τσίπρα ολόκληρο το συστημικό μιντιακό κατεστημένο άρχισε να χρησιμοποιεί όλα του τα «όπλα» ενάντια στη μόνη συνεπή αντιμνημονιακή δύναμη, τη «Λαϊκή Ενότητα». Η Λαϊκή Ενότητα, η οποία φιλοδοξεί να καταστεί ένα μεγάλο μέτωπο αριστερών προοδευτικών αντιμνημονιακών δυνάμεων, ένα μέτωπο λαϊκής βάσης, αυτοοργάνωσης και λαϊκής συμμετοχής, αποτελεί τη μόνη δύναμη αντίστασης. Τη μόνη δύναμη τόλμης και ελπίδας που μπορεί να χαλάσει τη «σούπα» των μετεκλογικών εξελίξεων, που θέλουν να επιβάλλουν τα εγχώρια κέντρα εξουσίας και οι κυρίαρχοι κύκλοι της γερμανοκρατούμενης νεοφιλελεύθερης ευρωζώνης. Και αυτή η ''σούπα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια κυβέρνηση συνεργασίας αποτελούμενη από όλες ή από μερικές από τις πολιτικές δυνάμεις εκείνες που είναι πρόθυμες να εφαρμόσουν το τρίτο και τα προηγούμενα μνημόνια που εξοντώνουν το λαό, καταβαραθρώνουν την οικονομία της χώρας και σταθεροποιούν την εθνική υποτέλεια. Όπως είναι φυσικό, από το παιχνίδι αυτό δεν θα μπορούσαν να λείψουν και οι δημοσκοπήσεις, που έπιασαν δουλειά ήδη από αυτό το Σαββατοκύριακο, οργανώνοντας μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση με διττό στόχο: Αφενός να «πριονίσουν» δραστικά τα ποσοστά της απήχησης της «Λαϊκής Ενότητας» στον ελληνικό λαό και αφετέρου να ξαναδημιουργήσουν ένα δικομματικό σκηνικό όπως αυτό μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που βασάνιζε τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες, αυτή τη φορά μεταξύ της ΝΔ και του εναπομείναντα μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ και αρκετά χρόνια είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι δημοσκοπήσεις – και κυρίως οι πολιτικές - δεν χρησιμοποιούνται για να αποτυπώσουν την εικόνα της στιγμής ως προς τις διαθέσεις των πολιτών, αλλά για το αντίστροφο. Χρησιμοποιούνται ως εργαλείο παρέμβασης έτσι ώστε να διαμορφώσουν τη συνείδηση των πολιτών με βάση το συμφέρον όσων παραγγέλλουν τις δημοσκοπήσεις και εκπροσωπούν ή εξυπηρετούν κατά κανόνα την εξουσία και τη συστημική τάξη πραγμάτων. Ακριβώς αυτό όμως είναι που τις καθιστά ευάλωτες και παντελώς αναξιόπιστες στα μάτια του λαού, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του δημοψηφίσματος της 5 Ιουλίου, όπου κυριολεκτικά το σύνολο σχεδόν των δημοσκοπικών εταιρειών έπαθαν πανωλεθρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία βδομάδα πριν το δημοψήφισμα, το σύνολο των δημοσκοπήσεων έδειχνε «ντέρμπι» μεταξύ του «ΟΧΙ» και του «ΝΑΙ» με διαφορές που κυμαίνονταν μεταξύ της μισής μονάδας και του 1,5% και μάλιστα οι περισσότερες από αυτές αναδείκνυαν ως νικητή το …«ΝΑΙ»! Κάποιες μάλιστα από τις δημοσκοπικές εταιρείες για να δικαιολογήσουν τα «ευρήματά» τους μεταχειρίζονταν και τη νεοφανή και παντελώς αντιεπιστημονική, σύμφωνα με τους ίδιους τους δημοσκόπους άλλωστε, παράμετρο της «παράστασης νίκης», όπου το «ΝΑΙ» υπερτερούσε με ποσοστά ακόμη και άνω του 50%, ενώ το «ΟΧΙ» έπιανε δεν έπιανε 35%! Κάποιες εταιρείες, προκειμένου να δικαιολογηθεί και εμπεδωθεί η υπεροχή του «ΝΑΙ» κατέγραφαν παράλληλα και συντριπτική υπεροχή της προτίμησης των πολιτών υπέρ του ευρώ, έναντι της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, με συντριπτικά ποσοστά του 80% και ακόμη πιο πάνω. Κι αυτό σε αντίθεση βέβαια με τα ευρήματα μετρήσεων που είχαν διεξαχθεί λίγες μόλις βδομάδες πριν, που έδειχναν αρκετά μικρότερα τα ποσοστά του «πάση θυσία» στο ευρώ. Το «Βατερλώ» των δημοσκόπων πιστοποιήθηκε βέβαια και στις 5 Ιουλίου, τη βραδιά του δημοψηφίσματος, καθώς οι έρευνές τους που ανακοινώθηκαν μόλις έκλεισαν οι κάλπες προδιέγραφαν ένα αμφίρροπο αποτέλεσμα, έστω και με μια μικρή διαφορά υπέρ του «ΟΧΙ». Ο ελληνικός λαός σε πείσμα όλων αυτών φρόντισε να τους διαψεύσει με πολύ ηχηρό και εμφαντικό τρόπο. Έβγαλε από την κάλπη ένα τρανταχτό, περήφανο και ηρωικό «ΟΧΙ» με την τεράστια διαφορά 23 ποσοστιαίων μονάδων. Κι αυτό παρά τις κλειστές τράπεζες και παρά το γεγονός ότι είχαν πέσει πάνω του «θεοί και δαίμονες» τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο που με απειλές, τρομοκρατία και εκβιαστικά διλήμματα προσπάθησαν να υφαρπάξουν την ψήφο του υπέρ ενός ταπεινωτικού «ΝΑΙ» στα καταστροφικά μνημόνια. Ας είναι βέβαιοι ότι το ίδιο θα πράξει και τώρα, στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. Παρότι αυτές προκηρύχθηκαν με αντιδημοκρατικές διαδικασίες εξπρές μέσα στο κατακαλόκαιρο, προκειμένου να μην προλάβει ο λαός να νοιώσει στο πετσί του το σύνολο από τον ορυμαγδό των μέτρων του τρίτου μνημονίου που ψήφισαν από κοινού ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Και που βέβαια διεκδικούν τώρα την ψήφο του λαού, όχι μόνο για να εξασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή τους, αλλά και για να ψηφιστεί η «ουρά» των ακόμη χειρότερων αντιλαϊκών μέτρων που προοιωνίζεται η επαίσχυντη συμφωνία που συνομολόγησε η κυβέρνηση Τσίπρα. Τους πληροφορούμε ότι θα «τρίβουν τα μάτια τους» τη βραδιά των εκλογών με την επίδοση της «Λαϊκής Ενότητας», τη μόνη δύναμη που με συνέπεια αγωνίζεται για το «ΟΧΙ μέχρι το τέλος» και για τη δικαίωσή του. ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗΣ Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

dimanche

Γεννηματά και Θεοχαρόπουλος ανακοίνωσαν τη «Δημοκρατική Συμπαράταξη»


“Η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ”


“Η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ” ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β' ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΑΣΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (28/8) Κύριε Στρατούλη, ποιες είναι οι μεγάλες διαφορές που κατέστησαν αδύνατη τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ; Η μεγάλη διαφορά μας με την κυβέρνηση προέκυψε, όταν αυτή συμφώνησε με τους δανειστές της χώρας σε τρίτο μνημόνιο, εξίσου καταστροφικό με τα δύο προηγούμενα. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση ήρθε σε πλήρη και ριζική αντίθεση με τις προγραμματικές δηλώσεις της, με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, με τη λαϊκή εντολή στις 25 Ιανουαρίου και με το πιο πρόσφατο συντριπτικά πλειοψηφικό ΟΧΙ του λαού, και κυρίως της νεολαίας, στα μνημόνια στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση εγκατέλειψε τις αρχές και τους αγώνες χιλιάδων μελών του ΣΥΡΙΖΑ και υπονόμευσε τις ελπίδες της πλειοψηφίας του λαού για ένα οριστικό τέλος στα μνημόνια και τη λιτότητα. Εμείς, το αντιμνημονιακό, προοδευτικό, δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο που συγκροτείται στα πλαίσια της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε τον αγώνα, ώστε το ΟΧΙ του λαού και της νεολαίας να μην ηττηθεί και να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα για καλλίτερες ημέρες. Και γνωρίζετε πολύ καλά, κύριε Ντάσκα, ότι εμείς βάλαμε πάνω από τις υπουργικές και βουλευτικές έδρες μας τη συνέπεια με τις αξίες και τα ιδανικά μας. Πολλές φορές και εσείς έχετε πει ότι το ευρώ δεν είναι ταμπού. Από την άλλη πλευρά, σας κατηγορούν ότι παίζετε το παιχνίδι του Σόϊμπλε που ήθελε να σπρώξει την Ελλάδα έξω από την ευρωζώνη και ίσως την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς απαντάτε; Η προσπάθεια σύνδεσης της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ με τον Σόιμπλε και τους σχεδιασμούς του μόνο γέλια μπορεί να προκαλέσει. Ταυτόχρονα, αποδεικνύει ότι όσοι από τον εναπομείναντα μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ επικαλούνται αυτό το ανερμάτιστο επιχείρημα έχουν ξεμείνει από άλλα σοβαρά πολιτικά επιχειρήματα. Επίσης, καταντά κωμικό να κατηγορούν για σχέσεις με τον Σόιμπλε τη ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ αυτοί από την κυβέρνηση που μαζί του συμφώνησαν και συνυπέγραψαν το τρίτο μνημόνιο, το οποίο ολοκληρώνει την καταστροφή που προκάλεσαν στον λαό και τη χώρα τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ έχει τόση σχέση με τον Σόιμπλε και τη Μέρκελ όση τη νερό με τη φωτιά, αφού αποτελεί τον πιο σφοδρό αντίπαλο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας και ταπεινωτικής κηδεμονίας που έχουν επιβάλει στον λαό, στη νεολαία και στη χώρα μας. Με ποιο εκλογικό ποσοστό θεωρείτε ότι θα έχετε δικαιωθεί στην προσπάθειά σας; Έχουμε ως στόχο να αναδειχτούμε με τους αγώνες και την ψήφο του λαού σε μια μεγάλη λαϊκή πολιτική δύναμη, για να συμβάλουμε στην ανάπτυξη των λαϊκών και εργατικών αγώνων για την κατάργηση όλων των μνημονίων, για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του δημοσίου χρέους και για την προώθηση ενός αναπτυξιακού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με κύριους στόχους τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων υπέρ των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές χωρίς αυτοδυναμία, θα το εκλάβετε ως εντολή του λαού να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας και, αν ναι, εσείς θα λάβετε μέρος σε μια τέτοια κυβέρνηση; Η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανένα πολιτικό κόμμα που συμφώνησε σε μνημόνια και, κυρίως, εφαρμόζει ή δεσμεύεται ότι θα εφαρμόσει μνημονιακές πολιτικές. Εμείς θέτουμε ως προϋπόθεση για να συνεργαστούμε με κάποια άλλη πολιτική δύναμη την ακύρωση των μνημονίων και την προώθηση μιας αντιμνημονιακής, προοδευτικής και φιλολαϊκής πολιτικής. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, έχουμε απευθυνθεί σε όλες τις αντιμνημονιακές και αριστερές δυνάμεις της χώρας, χωρίς αποκλεισμούς, για να συγκροτήσουμε από κοινού ένα διευρυμένο πολιτικό αντιμνημονιακό, πατριωτικό, προοδευτικό και δημοκρατικό μέτωπο, που να μην αφήσει ορφανό αλλά να μπορέσει να εκπροσωπήσει πολιτικά το ΟΧΙ του λαού και της νεολαίας στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Θεωρείτε ότι έδωσε μάχη ο κ. Τσίπρας με τους δανειστές και είναι ειλικρινής, όταν λέει ότι δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική και άλλη πορεία εκτός της συμφωνίας; Το βασικό λάθος της κυβέρνησης, και μάλιστα στρατηγικού χαρακτήρα, ήταν ότι δεν φρόντισε έγκαιρα να επεξεργαστεί και να έχει προετοιμάσει τον λαό να αποδεχθεί και να στηρίξει μια εναλλακτική λύση, η οποία, όταν φτάσαμε στους αμείλικτους εκβιασμούς των δανειστών, θα της έδινε δυνατότητα διαφυγής και θετικής διεξόδου. Θεωρώ ότι αυτό που έφτασε στα όριά του και ηττήθηκε κατά κράτος ήταν η απροθυμία της κυβέρνησης να αμφισβητήσει την ευρωζώνη και το ευρώ. Αποδείχθηκε ότι ευρωζώνη και μνημόνια για την Ελλάδα και τις χώρες του φτωχού ευρωπαϊκού Νότου πάνε μαζί «ως πακέτο». Δεν μπορώ να αποδεχθώ το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς». Εάν αποδεχθούμε αυτόν τον ισχυρισμό, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στα μνημόνια και στη λιτότητα, τότε θα αναιρούσαμε τους λόγους ύπαρξης της Αριστεράς και των κοινωνικών αγώνων και θα αφαιρούσαμε κάθε διαπραγματευτική δύναμη των ελληνικών κυβερνήσεων έναντι των δανειστών. Το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν είχε λαϊκή εντολή για έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη δεν μπορεί να δικαιολογήσει πολιτικά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, γιατί αυτή δεν είχε σε καμία περίπτωση λαϊκή εντολή να συνεχίσει τα μνημόνια, αλλά να τα καταργήσει. Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΛΑΝΣΟΝ – ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ(ΛΑΕ) ΣΤΗΝ ΤΟΥΛΟΥΖΗ, ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΑΛΛΙΑΣ Ο εκπρόσωπος της Λαϊκής Ενότητας Στάθης Κουβελάκης συναντήθηκε χθες με τον Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ευρωβουλευτή του Αριστερού Μετώπου και ηγέτη του Αριστερού Κόμματος Γαλλίας, και με τους Ερίκ Κοκερέλ και Ντανιέλ Σιμονέ, εθνικούς συντονιστές του κόμματος. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκδηλώσεων υπό την επωνυμία "Θερινό Πανεπιστήμιο, τις οποίες διεξάγει αυτό το Σαββατοκύριακο στην Τουλούζη το Αριστερό Κόμμα Γαλλίας. Τα διδάγματα της ελληνικής εμπειρίας ήταν στο επίκεντρο της όλης συζήτησης, επισκιάζοντας ακόμη και θέματα της γαλλικής πολιτικής, όπως η προετοιμασία των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων (περιφερειακές εκλογές το φθινόπωρο και προεδρικές την άνοιξη του 2017). Κοινή διαπίστωση ήταν ότι η υπογραφή Μνημονίου αποτελεί τομή που σηματοδοτεί το τέλος ενός πολιτικού κύκλου και καθιστά απόλυτα επιτακτικό τον στρατηγικό επαναπροσανατολισμό της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ευρώπη. Κόμβος σε αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί το ζήτημα της ρήξης με την υπάρχουσα ΕΕ και η ανάγκη ενός εναλλακτικού σχεδίου, που περιλαμβάνει την έξοδο από το ευρώ, την ανυπακοή στις ευρωπαϊκές συνθήκες και τη γενικότερη αμφισβήτηση της ΕΕ. Το Αριστερό Κόμμα της Γαλλίας έχει καταθέσει την πρότασή του για «διεθνιστική συνάντηση για το σχέδιο Β», που έγινε δεκτή από την Λαϊκή Ενότητα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας που είχε στις 24 Αυγούστου ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν με τον Π. Λαφαζάνη. Ο Σ. Κουβελάκης συμμετείχε στα δύο κεντρικά πάνελ του θερινού πανεπιστημίου του κόμματος, για το σχέδιο Β και το ευρώ αντίστοιχα, όπου και ανέπτυξε τις θέσεις της Λαϊκής Ενότητας για την ελληνική κατάσταση και την ανάγκη σύγκρουσης με τους θεσμούς και τις πολιτικές της ΕΕ, με αιχμή την έξοδο από το ευρώ ως αναγκαία συνθήκη για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών. Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν όμως οι τοποθετήσεις των κεντρικών στελεχών του Αριστερού Κόμματος της Γαλλίας πάνω στα επίμαχα θέματα. Στο πρώτο πάνελ, ο εθνικός συντονιστής του κόμματος Ερίκ Κοκερέλ παρουσίασε την πρόταση του κόμματός του, την οποία εκτός από την Λαϊκή Ενότητα στηρίζουν ο Οσκαρ Λαφονταίν και το Σιν Φέϊν της Ιρλανδίας. Στην ομιλία του τόνισε ότι η τοποθέτηση του κόμματός του πάνω στο ελληνικό ζήτημα δεν προέκυψε από κάποια προϋπάρχουσα αντίληψη αλλά από ενδελεχή μελέτη του Μνημονίου που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση, το οποίο χαρακτήρισε χειρότερο από τα δύο προηγούμενο και εργαλείο νεοαποικιακής υποδούλωσης της Ελλάδας. Τόνισε επίσης ότι η αποτυχία του Σύριζα στην Ελλάδα καθιστά το σχέδιο Β ζήτημα ζωής ή θανάτου για την «άλλη Αριστερά» της Ευρώπης. Η γιορτή της Ουμανιτέ (της εφημερίδας του ΚΚ Γαλλίας) στις 12 και 13 Σεπτέμβριου θα δόσει την πρώτη ευκαιρία για τη δημόσια συζήτηση της πρότασης, και στο σχετικό πάνελ θα συμμετέχουνμ πέραν του Μελανσόν, ο Οσκαρ Λαφοντέν, εκπρόσωποι της Λαϊκής Ενότητας, του Σιν Φέϊν και άλλων δυνάμεων με τις οποίες διεξάγονται διαβουλεύσεις. Στο πάνελ για το ευρώ, ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του κόμματος Γκυγιόμ Ετιεβάν παρουσίασε τη θέση του κόμματος για το ευρώ, το οποίο χαρακτήρισε ως ταξικό σχέδιο που υπηρετεί εξ’ολοκλήρου τα συμφέροντα του κεφαλαίου και την ηγεμονία του γερμανικού καπιταλισμού στην Ευρώπη. Θέση του Αριστερού Κόμματος είναι η εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος ρήξης με τις πολιτικές λιτότητα,ς με ανυπακοή στις ευρωπαϊκές συνθήκες. Εφόσον, όπως είναι σχεδόν βέβαιο μετά την ελληνική εμπειρία, ένα τέτοιο πρόγραμμα θα συναντήσει την λυσσαλέα αντίδραση των ευρωπαϊκών θεσμών και των υπόλοιπων κυβερνήσεων, τότε η έξοδος της Γαλλίας από το ευρώ είναι αναπόφευκτη και ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να έχει προηγουμένως προετοιμασθεί τόσο τεχνικά όσο, κυρίως, πολιτικά, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η λαϊκή στήριξη. Ο Γκυγιόμ Ετιεβάν παρατήρησε ότι η έξοδος από το ευρώ δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά εργαλείο ανατροπής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Τόνισε επίσης ότι η έξοδος από το ευρώ δεν αρκεί και ότι απαιτείται μια ρήξη με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, άρα με την ίδια την ΕΕ. Η ανυπακοή στις συνθήκες από μια μεγάλη χώρα όπως η Γαλλία οδηγεί σχεδόν σίγουρα στην διάλυσης της ΕΕ και όχι απλά σε μια μονομερή αποχώρηση, στο βαθμό που το ευρωενωσιακό πλαίσιο δεν θα μπορούσε α επιβιώσει μετά από μια τέτοια ρήξη. Ας σημειώσουμε τέλος ότι σε αυτά τα πάνελ συμμετείχαν εκπρόσωποι της «Ενωμένης Αριστεράς» της Σλοβενίας, η Σεμπαχάτ Τουνσέλ, ηγετική μορφή του συνασπισμού τουρκικών και κουρδικών αριστερών κομμάτων HDP-HDK, ο ιδρυτής της ATTAC και πρώην διευθυνής της Monde Diplomatique Μπερνάρ Κασσέν και ο Σεντρίκ Ντιράν, οικονομολόγος και στέλεχος του Ensemble, της τρίτης συνιστώσας του Αριστερού Μετώπου της Γαλλίας. Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: ΤΟ ΕΥΡΩ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ


Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: ΤΟ ΕΥΡΩ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ (Κυρ. 30/8/15 ) «Το ευρώ κατέληξε να είναι το δόγμα της κυβέρνησης» τόνισε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ και στον Τάκη Χατζή για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ο πρόεδρος της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης, επισημαίνοντας πως η κυβέρνηση ψηφίζοντας το μνημόνιο “πέρασε στην αντίπερα όχθη, στο όνομα της πάση θυσία παραμονής στο ευρώ”. "Η ευρωζώνη είναι μια γερμανική οικονομική και κοινωνική φυλακή" δήλωσε ο Παναγ. Λαφαζάνης. Σύμφωνα με τον Π. Λαφαζάνη, «το μνημόνιο σημαίνει απεριόριστη λιτότητα, αέναη ξένη κηδεμονία, υποτέλεια για 10 χρόνια, 20 χρόνια...». «Δεν μπορούμε να φύγουμε από την ύφεση με τη μνημονιακή κηδεμονία, δεν μπορεί με τα μνημόνια να βγει η χώρα από την κρίση. Το εθνικό νόμισμα δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι εργαλείο και μέσο διεξόδου για την εφαρμογή ενός φιλολαϊκού παραγωγικού προγράμματος». «Με τα μνημόνια δεν έχουμε διέξοδο, αν συνεχιστεί ο μνημονιακός δρόμος θα οδηγηθούμε σε εξόντωση, κοινωνική και εθνική εξαφάνιση» παρατήρησε. Ερωτηθείς για το πού θα βρεθεί χρηματοδότηση με το νέο νόμισμα για την οικονομία, δήλωσε πως «είναι ψεύδος και μύθος ότι με εθνικό νόμισμα δεν θα έχουμε να πληρώσουμε φάρμακα και πρώτες ύλες. Σήμερα έχουμε πλεονασματικό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Επομένως με εθνικό νόμισμα δεν θα υπάρχει πρόβλημα συναλλάγματος για εισαγωγές. Και άλλες χώρες της ΕΕ είναι εκτός ευρώ και καθόλου δεν δυστυχούν» προσέθεσε. "ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ" «Δεν έχω κηρύξει εμφύλιο μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικώς απεχθάνομαι τους εμφυλίους» απάντησε στον Αλέξη Τσίπρα. «Βεβαίως έχουμε πόλεμο αλλά πόλεμο με τα μνημόνια και τις μνημονιακές πολιτικές. Τα μνημόνια θα ακυρωθούν. Εγώ πάντα έθετα πολιτικά τα θέματα και ως τέτοια τα διαχειρίστηκα και δικαιώθηκα» σχολίασε. Για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου διευκρίνισε ότι θα συμπορευθεί με τη ΛΑΕ στην εκλογική μάχη. Δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί η μορφή αυτής της συμπόρευσης. Απέκλεισε πάντως συνεργασία με κόμματα που στηρίζουν μνημόνια και μνημονιακές πολιτικές, μεταξύ αυτών και τον ΣΥΡΙΖΑ. ΠΡΟΣ ΚΚΕ: “NA ANOΙΞΟΥΜΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ” Απαντώντας στις κατηγορίες του γγ. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα ότι δεν αντέδρασε για το μνημόνιο των 47 σελίδων τόνισε ότι ''ο Δημ. Κουτσούμπας κάνει λάθος. Και εγώ και η ''Αριστερή Πλατφόρμα'' διαφωνήσαμε κατηγορηματικά με το κείμενο των 47 σελίδων''. Πρόσθεσε πως ''το ΚΚΕ πρέπει να καταλάβει ότι ο κύριος αντίπαλος του δεν είναι η ΛΑΕ αλλά οι μνημονιακές δυνάμεις''. ''Πρέπει με το ΚΚΕ και όλες τις αριστερές δυνάμεις να ανοίξουμε δρόμους συνεργασίας και συμπόρευσης και όχι άδικης πολεμικής. Η χώρα χρειάζεται ένα μεγάλο αντιμνημονιακό, προοδευτικό μέτωπο» σημείωσε. «Έλεγα ευθέως στον Αλέξη τον Τσίπρα ότι οι διαπραγματεύσεις οδηγούν σε λάθος πορεία και θα ‘χουμε άσχημες εξελίξεις, τα έλεγα στα κυβερνητικά και τα κομματικά συλλογικά όργανα. Εμείς είχαμε καταγγείλει στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη» εξήγησε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ: ''ΔΕΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ'' Ο Π. Λαφαζάνης άσκησε κριτική και στην κυβέρνηση για το θέμα των προσφύγων, κάνοντας λόγο για «ελάχιστο συντονισμό, προβληματικό σχέδιο και σχεδόν ανύπαρκτους πόρους για την ανακούφιση των προσφύγων». Αναφερόμενος ειδικά στην κατάσταση στη Μυτιλήνη στην οποία είχε μεταβεί στο πλαίσιο περιοδείας του, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «δεν έχω ξαναδεί αυτό που είδα και ελπίζω να μην το ξαναδώ... Ανείπωτη τραγωδία, άνθρωποι σε κατάσταση χειρότερη από τα ζώα, παιδιά που δεν έχουν να φάνε σε κατάσταση κτηνώδη...» «Πρόκειται για την απόλυτη τραγωδία, είναι ντροπή και όνειδος για όλη την Ευρώπη» πρόσθεσε. «Η Ε.Ε διέπραξε δυο μεγάλα εγκλήματα. Το πρώτο το μνημόνιο, με τη συναίνεση των παραδομένων κυβερνήσεων, που έκανε πρόσφυγες τη νεολαία μας. Το δεύτερο, τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που, χωρίς καμιά ουσιαστική βοήθεια της Ε.Ε, κατακλύζουν τη νότιο Ευρώπη, εξαιτίας των πολέμων που και η Ε.Ε έχει εξαπολύσει στην ευρύτερη περιοχή. Πρόκειται για τραγωδία και κτηνωδία, η οποία δείχνει τι βρόμικα κατεστημένα κυριαρχούν σήμερα στην Ευρώπη» ανέφερε ο πρόεδρος της ΛΑΕ. Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Που έχει «ρεύμα» η Ζωή;


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Που έχει «ρεύμα» η Ζωή; 30. Αυγούστου, 2015 konstantopoulou Όλοι περιμένουν αύριο τι πρόκειται να πει – και να κάνει – η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επίσημες δημοσκοπήσεις για την πρώην πρόεδρο της Βουλής αλλά και οι «μυστικές» για το… κόμμα της! Ειδικότερα και τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου «σαρώνει» στις ηλικίες 18-35! Μάλιστα, οι δημοσκόποι λένε πως εάν δημιουργήσει πολιτικό φορέα ή συνεργαστεί με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, οι εκλογές για τον Αλέξη Τσίπρα πρέπει να θεωρούνται… τελειωμένες! Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως 2 στους 3 αναποφάσιστους, σύμφωνα με τις περισσότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων, δεν δείχνουν διατεθειμένοι να υποστηρίξουν τον Αλέξη Τσίπρα. Μάλιστα, το ποσοστό της απογοήτευσης για τον πρώην πρωθυπουργό «αγγίζει» το 80%!

«Κάναμε την Πρώτη Φορά Αριστερά, τώρα θα κάνουμε και το “η Πρώτη Φορά Αριστερά ήταν τελικά Δεξιά” και θα κάνουμε τέτοιο σουξέ που θα το πάμε περιοδεία στο εξωτερικό» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στους συνεργάτες του και ζήτησε να του φέρουν τον Φλαμπουράρη να του πει κάνα παραμύθι για να τον πάρει ο ύπνος.


Ο Αλέξης Τσίπρας ακούει φωνές 30 Αυγ, ’15, Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής στηρίζει τον Τσίπρα γιατί ο Τσίπρας λατρεύει τους ολιγάρχες», ο Αλέξης Τσίπρας παρομοίασε τον εαυτό του με τον Προμηθέα Δεσμώτη και είπε πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης του έτρωγαν το συκώτι. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε στους συνεργάτες του πως, αν δεν ήταν η Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης και κάτι άλλοι ενοχλητικοί, θα είχε περάσει το Μνημόνιο από τον Φεβρουάριο και οι πολίτες δεν θα αντιδρούσαν γιατί είναι χάπατα και καθυστερημένοι. «Καλά να πιστεύουν οι πολίτες τα ψέματα που έλεγα για κατάργηση του Μνημονίου, να τα πιστεύουν και η Ζωή με τον Παναγιώτη;» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στους συνεργάτες του και έπεσε ξερός από τα γέλια. «Τι χαζοί που είναι αυτοί οι αριστεροί, ρε Νικόλα» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Νίκο Παππά και του ζήτησε να πάρει τηλέφωνο τον Σταύρο Ψυχάρη, για να μάθει αν οι ολιγάρχες είναι ευχαριστημένοι από αυτόν ή θέλουν να του δώσουν και άλλες εντολές. Αυτό που προβληματίζει τον Αλέξη Τσίπρα είναι οι μαζικές αποχωρήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και η προσχώρησή τους στη Λαϊκή Ενότητα, ενώ προβληματισμό προκαλούν και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές που δεν ενθουσιάστηκαν από το Μνημόνιο Τσίπρα, όπως όφειλαν να κάνουν. «Δεν πειράζει, θα μας ψηφίσουν οι δεξιοί, θα μας ψηφίσουν οι νοικοκυραίοι» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στους συνεργάτες του. «Κάναμε την Πρώτη Φορά Αριστερά, τώρα θα κάνουμε και το “η Πρώτη Φορά Αριστερά ήταν τελικά Δεξιά” και θα κάνουμε τέτοιο σουξέ που θα το πάμε περιοδεία στο εξωτερικό» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στους συνεργάτες του και ζήτησε να του φέρουν τον Φλαμπουράρη να του πει κάνα παραμύθι για να τον πάρει ο ύπνος. Εγραψε: Pitsirikos

Αλέξης Τσίπρας ως Ενσάρκωση του Ντόριαν Γκρέυ


Αλέξης Τσίπρας ως Ενσάρκωση του Ντόριαν Γκρέυ στις Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015 10:52 π.μ. Του Μιχαήλ Στυλιανού Προσέξατε πως αλλάζει /άλλαξε το πρόσωπο του κ. Αλέξη Τσίπρα; Δεν χρειάζεται να είσαι φυσιογνωμιστής του F.B.I. για να το καταγράψεις. ΄Οποιος παρακολούθησε το διάγγελμα αναγγελίας εκλογών ασφαλώς το εσημείωσε. Η αλλαγή προκαλεί όντως εντύπωση. Καθόλου ευχάριστη… Το φευγαλέο βλέμμα, που στριφογυρίζει σαν για να αποφύγει την εξεταστική ματιά τού όμως αθέατου τηλεθεατή, κάποιες νέες γραμμές και σκιές στο πρόσωπο, το σφίξιμο στις σιαγόνες, μια γενική σκλήρυνση της φυσιογνωμίας. Κάποτε σε σημείο ανησυχητικό… Πάει χάθηκε η παλιά γαλήνια έκφραση, η ήρεμη εκφορά λόγου, που μαζί με την νεότητα –βιολογική και πολιτική- έπειθαν, πριν λίγες εβδομάδες ακόμη, σαν υποσχέσεις του Νέου, που έλλειπε: της ειλικρίνειας, της συνέπειας, της καθαρότητας και της πίστης. Της πίστης στον δοσμένο Λόγο, στο Σύνταγμα, στους θεσμούς της Δημοκρατίας, στο πατριωτικό χρέος. Στην οπτική της στήλης, το σημερινό πρόσωπο του κ. Τσίπρα ζωντάνεψε το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ. Θα συμφωνήσουν όσοι διάβασαν τον ΄Οσκαρ Γουάϊλντ, ή είδαν την παλιά ταινία. Με την διαφορά πως οι αποκρουστικές αλλαγές που εκεί αποτυπώνονταν στο πορτραίτο του ανήθικου νέου, εδώ στο πρόσωπο καταγράφεται η μεταστροφή των αισθημάτων του κόσμου απέναντι στον φορέα αυτού του προσώπου. Που τόσο γρήγορα αποδείχτηκε προσωπείο… Ο νέος ηγέτης της Ν.Δ. κ. Μεϊμαράκης επέδειξε σπάνιο αισθητήριο και κέρδισε πήχεις σε πολιτικό μπόϊ, εκφράζοντας άμεσα το λαϊκό αίσθημα με την γλαφυρή και παραστατική αντίδρασή του στο διάγγελμα του κ. Τσίπρα. Όσο και αν όσα είπε, για τον « ψευτρούλη, γλυκούλη, ψευταράκο τακτικιστή» , προκάλεσαν φραστικούς μορφασμούς σε κάποιους «εστέτ» του πρωινού της ΕΡΤ και άλλους δημοσιογράφους εκλεπτυσμένης (προεκλογικά) αισθητικής… Ο κόσμος πάντως το χάρηκε και του το πίστωσε. Όπως τον πιστώνει επίσης για την μαχητική αντίστασή του, μαζί με την Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Λαφαζάνη και την κ. Γεννηματά, στο σχέδιο να ποδοπατηθούν συνταγματικές διαδικασίες και να ματαιωθούν σημαντικές κοινοβουλευτικές εργασίες για να πάμε στις εκλογές απνευστί, προτού φθάσουν στους ψηφοφόρους οι πρώτοι εκρηκτικοί λογαριασμοί του Μνημονίου -Τσίπρα και προτού αρχίσουν να σκάνε τα σκάνδαλα της δικής του κυβέρνησης. Μικρά σκάνδαλα και Μεγάλα Ποια σκάνδαλα; Στις τελευταίες κοινοβουλευτικές εργασίες, που κράτησε με τα δόντια σε λειτουργία η Πρόεδρος της Βουλής, έσκασαν δύο. Και από το Κανάλι της Βουλής που τις μετέδιδε μάθαμε ότι: 1.-Τη μέρα της αναγγελίας των εκλογών ο υπουργός της Παιδείας κ. Μπαλτάς υπέγραφε απόφαση καταβολής 600.000 ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής, ως δεύτερη δόση της επιχορήγησής του για το 2015. Το ίδρυμα του Μεγάρου είναι ιδιοκτησία Στ. Ψυχάρη, ιδιοκτήτη του συγκροτήματος Βήμα-Νέα και συνιδιοκτήτη του ΜΕGA. Η κ. Ραχήλ Μακρή διάβασε την απόφαση από την «Διαύγεια». Επικός πρωτοσέλιδος τίτλος στα Νέα (μετά την υπογραφή της επιδότησης) με πλαίσιο τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα: «ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ». ΄Εκτοτε το Συγκρότημα Δολ και το ΜΕGA ψηφίζουν μετά μανίας τον «Αδιάφθορο», που θα σχίσει Καναλάρχες, Ολιγαρχία και Διαπλοκή, όπως και τα μνημόνια! Όμως θα κλείσουν και φέτος σχολεία. Μετά κλασσικής μουσικής. Δημοσία δαπάνη… 2.- Αλλά και ο κ. Γιάννης Στουρνάρας είναι προστατευόμενος του κ. Αλέξη Τσίπρα! ΄Ετσι και αυτή την τελευταία βδομάδα της Βουλής ο κ. Στουρνάρας συνέχισε να περιγελά τις κλήσεις της Προέδρου της να εξετασθεί στο σκάνδαλο που τον βαρύνει -ως τον τότε υπουργό- για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με την Ζήμενς για την ληστρική δράση της στην Ελλάδα. Απάντησε και πάλι ευγενικά, επικαλούμενος τα πιεστικά του καθήκοντα, ενώ ποιούσε τις διατριβές του στη Σύρο, στην ιδιόκτητη βίλα του, παρακείμενη στη βίλα του φίλου του κ. Παπαντωνίου… «Αυτόν μην τον ζορίζεις», είχε συστήσει στην κ. Κωνσταντοπούλου ο κ. Φλαμπουράρης, «maitre a penser» (καθοδηγητής) του κ. Τσίπρα. « Αυτό που είπες δεν το άκουσα. Και μη μου κάνεις τέτοιες παρακλήσεις», απάντησε εκείνη: η «λάθος επιλογή», κατά την ανακοίνωση του Παππά Μαξίμου. Ένα σήριαλ σκανδάλων αυταρχισμού και αλαζονικής καταφρόνησης των θεσμών της Δημοκρατίας ήταν άλλωστε το πλήρες ημερολόγιο του δεκαημέρου. Μόνο πως με τον μιθριδατισμό εθισμένων δημοσιογράφων, κυνηγών του παραπολιτικού κουτσομπολιού, πολλά τερατώδη θεωρούνται τώρα φυσιολογικά και αυτονόητα. Πόσοι σημείωσαν ότι η απόφαση Σκουρλέτη, να εφαρμόσει προεκλογική (του Γενάρη) υπόσχεση του Τσίπρα για τις Σκουριές (!!!), πάρθηκε τυχαίως την προπαραμονή της αναγγελίας νέας προσφυγής στις κάλπες; Και πόσοι κατήγγειλαν ότι Μέρκελ, Γιούνκερ και Ντάϊσελμπλουμ είχαν προφανώς ειδοποιηθεί, έδωσαν την ευλογία τους και γι’ αυτό επιδοκίμασαν ακαριαία την απόφαση Τσίπρα για εκλογές ( «το περιμέναμε», επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίας), ενώ οι ΄Ελληνες κρατήθηκαν στο σκοτάδι; Το ομολόγησε και ο ίδιος ο δράστης την Τετάρτη, στη συνέντευξή του στο «΄Αλφα»: Τις εκλογές είχε αποφασίσει στις 12 Ιουλίου και έκτοτε –στην Ελλάδα- εψεύδετο. Και με τη Πρόεδρο της Βουλής και με τη Κεντρική Επιτροπή του Σύριζα και με τους αρχηγούς των κομμάτων. Μόνο η πρωθυπουργική καμαρίλα και ο κ. Παυλόπουλος ήταν «στο κόλπο». Δικαιολογημένη η οργή του κ. Μεϊμαράκη και της κ. Γεννηματά. Μόνο το γερμανικό ποτάμι, ο κυριολεκτικά Καμμένος και το απερίγραπτο ΚΚΕ συμμερίσθηκαν τα συναισθήματα της κ. Μέρκελ για τη ταχυδακτυλουργία. Με ταχυδακτυλουργίες επιχειρήθηκε στη συνέχεια να ακυρωθούν συνταγματικές διαδικασίες και να κλείσει πραξικοπηματικά η Βουλή, για να κάνει ο κ. Τσίπρας τις εκλογές-εξπρές, που σχεδίαζε. Οι διαδοχικές αναθέσεις της εντολής στους πολιτικούς αρχηγούς έγιναν τελικά χάρις στην αντίσταση των αρχηγών που την δέχθηκαν και η Βουλή κρατήθηκε ανοικτή χάρις στην αδάμαστη θέληση της (από «λάθος») προέδρου της. Και εκεί συνεχίσθηκε η απογύμνωση μιας κυβέρνησης που εισήλθε στο Μέγαρο της εξουσίας με φανταστικό φωτοστέφανο αγιοσύνης: 1.- Σαμποτάρισε τις εργασίες της Βουλής και ματαίωσε - ελλείψει απαρτίας- συζήτηση στην ολομέλεια για τις Γερμανικές Οφειλές, τις οποίες το Γενικό Λογιστήριο έχει εκτιμήσει σε 340 δισεκατομμύρια ευρώ –όσα και το παράνομο χρέος. Μόνοι παρόντες οι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας. Κυβερνητικοί και άλλοι ψήφισαν (με την απουσία τους) υπέρ του 4ου Ράιχ. Και το Κ.Κ.Ε.! Φτύνοντας εκτελεσμένους συντρόφους του και αγωνιστές της αντίστασης… 2.-Τορπίλισε, κατά τον ίδιο τρόπο, και τη συζήτηση, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, της προκαταρκτικής έκθεσης της Διεθνούς Επιτροπής Αλήθειας για το χρέος. Η επιτροπή –μετά ενδελεχή εξέταση στοιχείων και μαρτυριών- έχει αποφανθεί ότι το χρέος υποτέλειας της χώρας είναι «Παράνομο, Αθέμιτο, Απεχθές, Επονείδιστο και Μη Βιώσιμο». Αλλά αυτό το βαρύ όπλο (όπως και των γερμανικών οφειλών) ο κ. Αλέξης Τσίπρας το άφησε έξω από την αίθουσα των σκληρότατων διαπραγματεύσεων, για τις οποίες ζητάει τώρα την αμοιβή του σε ψήφους. Προσωπείο, απογύμνωση, ταχυδακτυλουργίες και ψεύδη, λέξεις που εισήλθαν στο λεξιλόγιο της στήλης από τις 20 Φεβρουαρίου και τις οποίες η πολιτεία του κ. Τσίπρα επιβάλλει επιτακτικά- για την αποφυγή βαρύτερων συνωνύμων. Και τα αντίστοιχα στίγματα, σπυριά και ουλές στο πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ, πληθαίνουν, βαθαίνουν και προκαλούν την αποστροφή κατά την πορεία στις κάλπες…

ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΟΥ: Το σχέδιο της μεγάλης ανατροπής από τον Μεϊμαράκη


ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΟΥ: Το σχέδιο της μεγάλης ανατροπής από τον Μεϊμαράκη και οι σκέψεις Καραμανλή για τη νέα Κεντροδεξιά 29. Αυγούστου, 2015 Χρειάστηκαν μερικές μόνο μέρες διαλυτικών φαινομένων στο ΣΥΡΙΖΑ και μια ολιγόμηνη κυβερνητική προϋπηρεσία, που έχει προβληματίσει το εκλογικό σώμα, για να διαμορφωθούν συνθήκες διαφοροποίησης του πολιτικού κλίματος, σε σημείο ώστε να είναι πολύ μεγάλες οι πιθανότητες να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις εκλογές η Νέα Δημοκρατία! Οι σημερινές ενδείξεις δείχνουν τέτοια αιφνίδια ανατροπή του πολιτικού σκηνικού ώστε οι πλέον αισιόδοξοι παρατηρητές των νεοδημοκρατικών πραγμάτων να μιλούν για έκπληξη ανάλογη με εκείνη των εκλογών του 2009, όσον αφορά την διαφορά που είχε πετύχει ο Γιώργος Παπανδρέου απέναντι στον Κώστα Καραμανλή. Όμως εκτός από τη διαμόρφωση άλλων συνθηκών στο πολιτικό σύστημα, στην περίπτωση που είναι πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία, όσον αφορά στις κυβερνητικές συνεργασίες που θα επιδιωχθούν, με πρώτο παραλήπτη της εντολής για σχηματισμό κυβέρνησης το Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ένα τέτοιο θριαμβευτικό, για τα σημερινά δεδομένα, αποτέλεσμα για το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαμορφώνει και άλλες εσωκομματικές καταστάσεις. Ας μη λησμονείται και η παραίτηση Σαμαρά και η ανάθεση στον πρώην πρόεδρο της Βουλής της αρχηγίας του κόμματος πέρασαν από συγκεκριμένα «καυδιανά δίκρανα», αμφισβήτησης του χρόνου παραμονής του Μεϊμαράκη στην καρέκλα του αρχηγού. Όσοι εν δυνάμει δελφίνοι τον ήθελαν για μικρό χρονικό διάστημα επικεφαλής του κόμματος, προκειμένου απλώς να θέσει σε κίνηση τις διαδικασίες εκλογής νέου αρχηγού, υπέστησαν την πρώτη εσωκομματική τους ήττα, καθώς το πολυπληθές καραμανλικό τμήμα της Ν.Δ. κινητοποιήθηκε, με αποτέλεσμα να συλλεγούν 67 υπογραφές για την παραμονή Μεϊμαράκη, όχι μόνο για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, που ήταν ήδη ορατές, αλλά και μέχρι την προσεχή άνοιξη. Ήδη τώρα και το σχέδιο αυτό, που αποπνέει, καλώς ή κακώς, προσωρινότητα, φαίνεται να ανατρέπεται στην περίπτωση που κατορθώσει ο Μεϊμαράκης να οδηγήσει το κόμμα σε εκλογική νίκη. Πολύ περισσότερο αφού, πριν καν υπάρξουν οι ενδείξεις για πρωτιά της ΝΔ, από το καραμανλικό περιβάλλον διατυπωνόταν η εκτίμηση ότι, στην περίπτωση που ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης «πιάσει» τα ποσοστά που είχε πετύχει ο Αντώνης Σαμαράς, «δύσκολα θα μπορεί κανείς να τον κουνήσει από τη θέση του». Πόσο μάλλον αν οδηγήσει το κόμμα στην εξουσία. Επομένως, η πιθανή νίκη της ΝΔ, η αύξηση των ποσοστών του Ιανουαρίου, ή η οριακή διαφορά από το ΣΥΡΙΖΑ, στην περίπτωση που το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κατορθώσει να έρθει πρώτο, διαμορφώνει και άλλες εσωκομματικές ισορροπίες. Ειδικότερα: Η πλέον ανέπαφη και, για την ακρίβεια, κερδισμένη εσωκομματική ομάδα είναι η καραμανλική, η οποία έχει άλλωστε στηρίξει το Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Εξάλλου όπως προαναφέρθηκε είναι αυτή που κινητοποιήθηκε ώστε να μαζέψει τις υπογραφές για την παραμονή του. Η ισχυροποίηση, δε, του σημερινό αρχηγού της Ν.Δ., μετά τις εκλογές ουδόλως ανατρέπει ή ακυρώνει τα σχέδια του Κώστα Καραμανλή, στην περίπτωση που εκείνος αποφασίσει να ηγηθεί της συγκρότησης της νέας Κεντροδεξιάς. Κι αυτό διότι: (α) Ο ίδιος ο Καραμανλής δεν συζητεί επαναδραστηριοποίηση του στη Νέα Δημοκρατία. (β) Η επάνοδος, χάρη στον Μεϊμαράκη, της Ν.Δ. σε παλαιότερα ποσοστά θα αποτυπώνει την ευρύτερη συσπείρωση του κόμματος και την αποκατάσταση του συμπαγούς χαρακτήρα του, που μπορεί να αποτελέσει τη βάση –μια και ο Μεϊμαράκης στρέφει το κόμμα προς το Κέντρο- της νέας Κεντροδεξιάς, στην οποία θα μπορούσε να ηγηθεί ο Καραμανλής. Άλλωστε, ο σημερινός αρχηγός της ΝΔ δεν έχει αμφισβητήσει την προοπτική αυτή να αποτελέσει ο ίδιος το βασικό συντελεστή του βήματος για τη νέα Κεντροδεξιά. Πολιτικοί παράγοντες που συζητούν με τον πρώην πρωθυπουργό επιμένουν ότι δεν έχει φύγει από το μυαλό του Κώστα Καραμανλή η ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο θα εκφράζει την εκσυγχρονισμένοι Κεντροδεξιά, περί της οποίας γίνεται λόγος. Επιπλέον, στις αναλύσεις που γίνονται για την προοπτική αυτή δικαιολογημένα επισημαίνεται ότι στη μεταπολεμική ιστορία του τόπου πολλά κόμματα αφανίστηκαν ή συρρικνώθηκαν, ενώ αντιθέτως, η θεωρούμενη Λαϊκή Δεξιά, υπό οιανδήποτε ονομασία, έχει αποτελέσει τη συμπαγέστερη παράταξη, ανεξαρτήτως της διακύμανσης, κάθε φορά., των ποσοστών της.crashonline.gr

Amure - Tango In The Sky

Ο Μπόμπολας έβαλε το ΠΟΤΑΜΙ στη βουλή, ο Αλαφούζος κάνει αγώνα να βάλει μέσα το κόμμα του Λεβέντη. Γιατί έτσι στήνονται οι μπίζνες σε χώρες μπανανίες!


Ωχριούν και οι… μπανανίες μπροστά μας!


Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το πρώτο μέλημα της νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης! Του Δημήτρη Τσιμούρα Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας “Το Βήμα” ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αποφασισμένος να ορκίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση -ορκίζεται σε λίγες ώρες- μέχρι τα τέλη της εβδομάδας. Για την πρωθυπουργική θέση δεν υπάρχει πρόβλημα, είναι καλυμμένη από την πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Βασιλική Θάνου. Για τις άλλες καίριες θέσεις αναζητούνται υπουργοί. “Εκείνο που έχει σημασία, γράφει η εφημερίδα, είναι ότι ζητούνται πρόσωπα (κυρίως σε κρίσιμα υπουργεία, όπως είναι το Οικονομικών, Εξωτερικών και Άμυνας ) που θα μπορούν να διαχειριστούν καταστάσεις, να μπορούν να ομιλούν με τους έξω, γιατί βρίσκονται αρκετά σημαντικά θέματα που θα τρέξουν κατά τον βίο της υπηρεσιακής κυβέρνησης, όπως για παράδειγμα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.” TTTΜ’ άλλα λόγια ζητείται το κατάλληλο πρόσωπο-μαριονέτα, που θα βάλει την υπογραφή του, για να δοθούν και άλλα δις ευρώ στις τράπεζες σαν μια… “μικρή προκαταβολή”, για να πορευτούν, χωρίς καν να λογαριάσουν ότι αυτό αποτελεί ληστεία του δημόσιου πλούτου και του ελληνικού λαού. Για την ιστορία να θυμηθούμε ότι μέχρι στιγμής οι τράπεζες, οι ιδιωτικές αυτές επιχειρήσεις, έχουν πάρει από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις το αστρονομικό --για ένα “κράτος” σαν την Ελλάδα- ποσό που ξεπερνά τα 260 δις ευρώ!!! Δηλαδή ένα ποσό που ξεπερνάει κατά πολύ το μισό της “χρέος”, το οποίο και στάθηκε η “δικαιολογία”, για να μπούμε στη… “λογική” των μνημονίων, με τις γνωστές τραγικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό. Κι όμως μια τέτοια ληστεία θεωρείται ένα απλό υπηρεσιακό θέμα, μιας υπερεσιακής κυβέρνησης, που δεν εκπροσωπεί, πέραν του εαυτού της και των αρπακτικών φυσικά, κανέναν άλλον! Και το εξωφρενικό: “Ενισχύονται” από τα δάνεια και τον κρατικό προϋπολογισμό -της τριτοκοσμικής Ελλάδας- συνεχώς και αδιαλείπτως, μέσω των μνημονίων, οι τραπεζίτες και οι τράπεζες, οι οποίες είναι ήδη έτοιμες σε απόσταση βολής –μετά τις εκλογές θα γίνει η μεγάλη επίθεση- να πάρουν τις περιουσίες όσων τα δάνεια βάφτηκαν κόκκινα λόγω των μνημονίων, που τους τράβηξαν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια και ανέτρεψαν βίαια τον οικογενειακό τους προγραμματισμό! Το αποτέλεσμα θα είναι αφ’ ενός να χαθούν περιουσίες και αφετέρου αυτοί που θα τις χάσουν να χρωστούν κι επιπλέον τόκους και πανωτόκια γι αυτά που δόθηκαν ερήμην τους, ερήμην του ελληνικού λαού στις τράπεζες, στο βωμό της λεγόμενης ανακεφαλαιοποίησης, που εντέχνως προβλήθηκε σαν τη μοναδική… “λύση” του προβλήματος. Η ειρωνεία και η πρόκληση είναι ότι ζητούν από τον ελληνικό λαό, μέσω της εκλογικής αυτής παρωδίας, αφού έβαλαν το νερό στο αυλάκι, να ορίσει αυτούς που θα εφαρμόσουν με τον καλύτερο τρόπο, ή πιο πιστά, το 3ο στη συνέχεια μνημόνιο. Δηλαδή να επιλέξει δημίους! Αυτό θα πει… “δημοκρατία”! Βέβαια, αυτοί που δεν ανησυχούν για το αποτέλεσμα των εκλογών είναι οι τραπεζίτες και οι λοιποί των συναφών επαγγελμάτων. Την πλειοψηφία στη Βουλή την έχουν δεδομένη, ενώ για τη μορφή της πολυχρωμίας της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει από τη ύψιστη αυτή… δημοκρατική διαδικασία αδιαφορούν. Γι αυτούς μετράει το αποτέλεσμα που φέρνει… αποτέλεσμα! Είναι προφανές λοιπόν ότι όλοι αυτοί –τραπεζίτες, "εθνικοί εργολάβοι", μιζαδόροι, τοκογλύφοι και λοιπές… σαρκοβόρες ύαινες- δεν ανησυχούν για τα αποτελέσματα των εκλογών. Τέτοια συναίνεση, τέτοιους διαγκωνισμούς και τέτοια οσφυοκαμψία απο το πολιτικό προσωπικό ούτε οι ίδιοι δεν μπορούσαν να φανταστούν! Όλοι αυτοί όμως θα ανησυχούσαν σοβαρά, αν έβλεπαν το ΚΚΕ -που είπε πάντα την αλήθεια στο λαό, που κατήγγειλε τα σχέδιά τους και αγωνίστηκε για να μην περάσουν- να έχει μια σημαντική αύξηση στη εκλογική του δύναμή. Και φυσικά - εκεί κυριολεκτικά θα πανικοβάλλονταν- αν έβλεπαν όλους εμάς που μας έχουν κυριολεκτικά συνθλίψει, ενωμένους και αποφασισμένους, να έχουμε βγει στους δρόμους, όχι για να στηρίξουμε τις… “διαπραγματεύσεις” της νέας κυβέρνησης, αλλά για να απαιτήσουμε αδιαπραγμάτευτα, απλά και μόνο το ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ! ΥΓ. Και επειδή τα ποσά των δισεκατομμυρίων είναι ασύλληπτα, για να υπάρχει μια εικόνα να πούμε ότι τα 6000 στρέμματα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού κοστολογούνται κάτι λιγότερο του ενός δις ευρώ. Δηλαδή στις τράπεζες ήδη έχουν δοθεί πολύ πάνω από 260 τέτοια αεροδρόμια! Ωχριούν και οι… μπανανίες μπροστά μας!faretra

samedi

Gaudi - No More Blood

Το κωλόπαιδο του Γερμαναρά...


ΣΆΒΒΑΤΟ, 29 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2015 Δημήτρης Καζακης: Το κωλόπαιδο του Γερμαναρά... «Πολλές φορές τα ΌΧΙ στην ιστορία έχουν οδηγήσει σε εξελίξεις υπαναχώρησης. Το ΌΧΙ του 1940 ακολούθησε μια τετράχρονη κατοχή.» Τάδε έφη ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη του ALPHATV [26.08.2015] Δεν με εντυπωσιάζει το πόσο βαθιά ανιστόρητος είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Άλλωστε στις 14 Αυγούστου στη Βουλή ο Τσίπρας δήλωσε κάτι ανάλογο όταν είπε, «ούτε μετανιώνω για τον συμβιβασμό έναντι του χορού του Ζαλόγγου.» Προφανώς οι Σουλιώτες που προτίμησαν να πέσουν στον γκρεμό, παρά να γίνουν χανουμάκια του Αλή Πασά δεν είχαν τις ίδιες ευαισθησίες και προτεραιότητες με τον Τσίπρα. Δεν είχαν την διαπεραστική οξυδέρκεια του Αλέξη. Ήταν τόσο άγαρμποι, ξεροκέφαλοι, γραφικοί και εριστικοί, που εκτιμούσαν την ελευθερία τους περισσότερο από τη δουλεία και μάλιστα την εθελοδουλεία. Αλήθεια, ξέρει άραγες ο Αλέξης τι απέγιναν όσοι Τσίπρες τότε έλεγαν στους αδούλωτους Σουλιώτες, ότι είναι προτιμότερη μια ζωή υποτελούς στον Αλή, παρά ο θάνατος για την ελευθερία της πατρίδας; Ξέρει το ανάθεμα που ανά τους αιώνες συγκεντρώνει το όνομα του Πήλιου Γούση; Θα μους πεις, τον ενδιαφέρει; Όχι, βέβαια. Ποιός Τσίπρας νοιάστηκε ποτέ για την υστεροφημία του. Το μόνο που νοιάζει τους Τσίπρες όλων των εποχών είναι η κονόμα του Πήλιου Γούση και φυσικά η εύνοια του Πασά. Καλόγερε, τί καρτερεῖς κλεισμένος μὲς στὸ Κούγκι; Πέντε νομάτοι σοῦ ῾μειναν κ᾿ ἐκεῖνοι λαβωμένοι! Κι εἶναι χιλιάδες οἱ ἐχθροὶ ποὺ σ᾿ ἔχουνε ζωσμένον! Ἔλα νὰ δώσεις τὰ κλειδιά, πέσε νὰ προσκυνήσῃς, κι ἀφέντης ὁ Βελῆ Πασᾶς δεσπότη θὰ σὲ κάμη! Ἔτσι ψηλὰ ἀπ᾿ τὸ βουνὸ φωνάζει ὁ Πήλιος Γούσης. Κλεισμένος μὲς στὴν ἐκκλησιὰ βρίσκετ᾿ ὁ Σαμουήλης, κι ἀγέρας παίρνει τὴ φωνὴ τοῦ Πήλιου τοῦ προδότη. Έτσι φανταζόταν τη σκηνή ο ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης κι έτσι πέρασε στη λαϊκή παράδοση και μούσα το Κούγκι. Τι κάνει ο Τσίπρας σήμερα, εκτός από το να παπαγαλίζει τα ίδια με τον Πήλιο Γούσι; Η μόνη διαφορά είναι ότι μιλάει εξ ονόματος όχι του Βελή Πασά, αλλά της Μέρκελ. Τι άλλο κάνει εκτός από το να εκθειάζει τη στάση του Πήλιου Γούση και να απαξιώνει τη θυσία για την ελευθερία είτε στο Κούγκι, είτε στο Ζάλογγο, ή πολύ παλιότερα στις Θερμοπύλες, ή πολύ νεότερα στην εποποιία του Αλβανικού και της εθνικής αντίστασης; Έτσι είναι. Σε κάθε κορυφαία ιστορική στιγμή που οι Έλληνες κλήθηκαν από τα πράγματα να πουν ΟΧΙ και να θυσιαστούν για την ελευθερία μαχόμενοι ενάντια στην απολυταρχία, τον δεσποτισμό και κάθε είδους φασιστικό ολοκληρωτισμό, δίκιο είχαν οι Πήλιοι Γούσηδες, οι Εφιάλτες, οι Τσολάκογλου κι όλοι εκείνοι που ήξεραν την τέχνη του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης. Αλλά όπως δικαιολογείται πάντα ο εκ φύσεως ηλίθιος κι ο γόνος δοσιλόγων: άλλες εκείνες οι εποχές, άλλες σήμερα. Τότε είχε νόημα ο αγώνας για την ελευθερία, ενώ σήμερα έχει νόημα μόνο ο αγώνας για τον μπεζαχτά. Και μάλιστα για τον μπεζαχτά του μεγάλου αφέντη, του σύγχρονου Σουλτάνου και Πασά. Τι είναι η ελευθερία και η αυτοδιάθεση μπροστά στην εύνοια της Μέρκελ; Πώς αλλιώς ο ανίκανος, ο ανεπρόκοπος, ο τεμπέλης, ο θρασύδειλος και ο επιτείδιος θα μπορέσει να πιάσει την καλή, ή έστω να εξασφαλίσει, όπως τα κατοικίδια, κανά ξεροκόμματο για τον εαυτό του; Όντως άλλες εποχές, όπου όλα έχουν αλλάξει κι όλα παραμένουν ίδια κι απαράλλαχτα. Ούτε αξίζει να ασχοληθεί κανείς με το πόσο εντυπωσιακά αστοιχείωτος είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Το έχουμε επισημάνει επανειλημένα σε ανύποπτους καιρούς. Ιδίως την εποχή που τον προσκυνούσαν όλοι και τον εκθείαζαν ως λαμπρό ειλικρινή νέο, διαφορετικό από τους άλλους, με δήθεν μεγάλες ικανότητες. Πρόκειται παιδιόθεν για ένα χαρακτηριστικό προϊόν του κομματικού σωλήνα, τόσο ανεπρόκοπος και αστοιχείωτος ώστε να διαλέξει την καριέρα της κομματικής αργομισθίας. Πώς θα μπορούσε κανείς να περιμένει κάτι διαφορετικό από μια τέτοια ασημαντότητα; Και δεν είναι ο μόνος. Η ιστορία διεθνώς έχει αποδείξει ότι όσοι έχουν σαν επάγγλεμα την πολιτική κι όσοι ζουν με την κομματική αργομισθία, είναι οι πιο επιρρεπείς στην εξαγορά από της εξουσία και τα ισχυρά συμφέροντα. Είναι οι πρώτοι που θα ξεπουληθούν και θα προδώσουν θέσεις και αρχές. Ο Γκρούεζας του Μαυρογιαλούρου, που στο ερώτημα "πώς τα βγάζεις πέρα" απαντά με τέτοια φυσικότητα, "μα είμαι του κόμματος!", υπάρχει σαν ιδιαίτερο στρώμα και ευδοκιμεί στην ηγεσία όλων των κομμάτων με επαγγελματικά στελέχη, με κομματικές αντιμισθίες, με πληρωμένες θέσεις που μοιράζει ο κομματικός μηχανισμός. Κάνουν πολιτική επί μισθώσει. Κι αυτό τα λέει όλα. Όμως, πέρα απ' όλα αυτά, που τα καταλαβαίνει μόνο όποιος έχει στοιχειώδη συνείδηση και νιονιό, εμένα προσωπικά μου έφεραν στο μυαλό μια ιστορία την οποία είχε διηγηθεί ο παππούς μου. Ο παππούς μου, ονόματι Περικλής Σκιαδόπουλος, ήταν ο χαρακτηριστικός τύπος του παππού για τον οποίο οι περισσότεροι από εμάς είμαστε περήφανοι. Ελαιοχρωματιστής στο επάγγελμα και παρότι αγράμματος ήταν εξαιρετικός στη δουλειά του. Δουλευτής και επινοητικός σε τέτοιο βαθμό, που όσοι τον ήξεραν τον αποκαλούσαν με σεβασμό Μάστορα. Ο Μάστορας λοιπόν μπορεί να μην πολιτικοποιήθηκε ποτέ στη ζωή του, αλλά ανήκε σε μια γενιά, που δεν μπορούσες με τίποτε να την πείσεις, ούτε καν με τα όπλα και την πείνα, ότι είναι γραφτό της να σκύβει το κεφάλι ταπεινωτικά στον εκάστοτε ισχυρό. Δεν υπήρξε ποτέ αριστερός, ούτε δεξιός. Δεν καταλάβαινε τι σημαίνει αυτός ο διαχωρισμός. Ήξερε μόνο να κρίνει με την κοινωνική μόρφωση της ζωής του. Κι αυτό το αισθητήριο τις περισσότερες φορές, αν δεν το αμβλύνουν οι εμμονές, φυτευτές, ή άλλες, είναι επαρκές και αλάνθαστο. Ακόμη τον θυμάμαι να κάθεται μαζί με τον αδελφό του κάτω απο την κληματαριά στην αυλή τα καλοκαιριάτικα βράδυα και να παρακολουθεί τις ειδήσεις από την κρατική τηλεόραση του εθνάρχη Καραμανλή. Και μόλις εμφανιζόταν ο εντεταλμένος τηλεσχολιαστής, Δρόσος, αν θυμάμαι καλά τον έλεγαν - ένα είδος Πρετεντέρη και Πορτοσάλτε της εποχής - η κίνηση ήταν αστραπιαία: Να, ρε! Κι άπλωναν τα χέρια τους μαζί σ' αυτή την τόσο χαρακτηριστική και τόσο ελληνοπρεπή χειρονομία αποδοκιμασίας, που έλκει την καταγωγή της τουλάχιστον από το Βυζάντιο. Ήμουν ο αγαπημένος του εγγονός καθότι πρωτότοκος κι επομένως δεν έχανε την ευκαιρία να με νουθετεί με ιστορίες και παθήματα από τη ζωή του. Μια απ' αυτές ήταν όταν μου μίλησε για ένα νέο Γερμανό, ψηλό, ξανθό με ελληνοπρεπές όνομα - το οποίο δεν μπορώ να θυμηθώ - και άψογα ελληνικά, αν και με ιδιαίτερο γερμανικό τονισμό. Μιλούσε με αγάπη για την Ελλάδα και δεν έχανε την ευκαιρία να απαγγέλει στίχους από τον Όμηρο. Αν και κατοχή, ο Γερμανός αυτός εύχαρης και ανοιχτός καθώς ήταν, γρήγορα κέρδισε τις συμπάθειες της καλής κοινωνίας της Καλαμάτας. Ήταν πάντα ευπρόσδεκτος στα καλύτερα σαλόνια. Τον θεωρούσαν έναν διαφορετικό Γερμανό. Διαφορετικό από τον πατέρα του, που τότε υπηρετούσε ως διοικητής των μαυροφορεμένων με την νεκροκεφαλή στο πέτο. Ακόμη κι όταν οι εκτελέσεις ομήρων για να τσακιστεί η αντίσταση του λαού, έγινε σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, ο νέος ενθουσιώδης Γερμανός με το ελληνοπρεπές όνομα συνέχιζε να κερδίζει τις συμπάθειες της καλής κοινωνίας. Ο παππούς μου τον συνάντησε τελείως αναπάντεχα, όταν από τον Δήμο Καλαμών τον κάλεσαν να περισυλλέξει το πτώμα συγγενούς του, που εκτελέστηκε αναπάντεχα ως όμηρος. Πήγε λοιπόν στην τοποθεσία βόρεια του νεκροταφείου, όπου οι ναζί και οι συνεργάτες τους, συνήθιζαν να εκτελούν ομαδικά ομήρους. Καθώς μαζί με άλλους προσπαθούσαν να ξεχωρίσουν τα πτώματα των συγγενών τους από το σωρό των εκτελέσθεντων, διέκριναν τον νέο Γερμανό με το ελληνοπρεπές όνομα να κυκλοφορεί πάνω από νεοεκτελεσθέντες και να αφουγκράζεται την αναπνοή τους. Κάθε φορά που διέκρινε αναπνοή, έκανε σαν παιδί που κέρδιζε σε παιχνίδι. Καλούσε με φωνές τον Γερμανό αξιωματικό, επικεφαλής του αποσπάσματος, για να αποτελειώσει την εκτέλεση με χαριστική βολή. Σε μια στιγμή, καθώς έσκυβε πάνω από το σώμα ένος παλικαριού, ένα χέρι τον πιάνει από το πουκάμισο. Ήταν το παλικάρι που δεν είχε ακόμη ξεψυχήσει. Με αχνή φωνή τον ρωτά: "Γιατί;" Κανείς απ' όσους παρακολουθούσαν τη σκηνή, δεν κατάλαβε το νόημα αυτής της ερώτησης, αλλά ο φέρελπις νεαρός Γερμανός με ελληνοπρεπές όνομα τράβηξε μακριά το χέρι που τον είχε αρπάξει και απάντησε: "Γιατί χάσατε και δεν λέτε να το δεχτείτε!" Μια μαυροφορεμένη που παρακολουθούσε τη σκηνή την άκουσε ο παππούς μου να γριλίζει πίσω από τα δόντια: "κωλόπαιδο!" Κι από τότε ολόκληρη η Καλαμάτα έμαθε να τον αποκαλεί με το μόνο όνομα που αληθινά του ταίριαζε: "Το κωλόπαιδο του Γερμαναρά!" Ο παππούς μου έμαθε μετά την απελευθέρωση ότι αυτό το κωλόπαιδο του Γερμαναρά, βρήκε οικτρό θάνατο - άγνωστο πώς και από ποιόν - στην Αθήνα. Ο πατέρας του, ανώτερος αξιωματικός των Ες-Ες, τον βρήκε σ' ένα χαντάκι, όπου έμεινε να φυλάει στην αιωνιότητα τους υπονόμους της Αθήνας. Ο ίδιος συνελήφθη από τους παρτιζάνους του Τίτο, καθώς υποχωρούσε μαζί με τη μονάδα του διαμέσου της Γουγκοσλαβίας. Οι παρτιζάνοι τον παρέδωσαν στον κόκκινο στρατό και πέθανε έγκλειστος σε φυλακή για εγκληματίες πολέμου. Αυτό που θυμάμαι περισσότερο από την όλη ιστορία είναι είναι η αίσθηση δικαίωσης που ένιωθε ο παππούς μου, καθώς έκλεινε την εξιστόρηση λέγοντας: Να αγιάσει το χέρι αυτού που έλιωσε το κεφάλι εκείνου του κωλόπαιδου... Αυτό που θα ήθελα να μάθω σήμερα είναι μόνο τούτο. Σε τι κατηγορία σαπρόφυτων ανήκουν όσοι σκέφτονται να επιβραβεύσουν με τη ψήφο τους το κωλόπαιδο της Μέρκελ. http://dimitriskazakis.blogspot.gr/