..- Τι αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο

Αυτή είναι η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου – Τι αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο

Αυτή είναι η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου – Τι αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο 31/05/2019 Κοινοποιήστε στο Facebook Η κυβέρνηση προχώρησε σήμερα στον ορισμό της νέας ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Μετά από πολύωρη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου αποφασίστηκε ότι νέα πρόεδρος του Αρείου Πάγου θα είναι η Ειρήνη Καλού, ενώ εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ορίστηκε η Δήμητρα Κοκοτίνη. Η Νέα Δημοκρατία είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να αφήνει τον διορισμό της ηγεσίας της Δικαιοσύνης στην επόμενη κυβέρνηση, δεδομένου ότι είμαστε μόλις ένα μήνα πριν τις εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε στις ευρωεκλογές με 9,5 μονάδες. Η κυβέρνηση έκανε τη ρελάνς με την πρόταση του Μιχάλη Καλογήρου στη ΝΔ να υπάρξει διακομματική συναίνεση. Η Πειραιώς απέρριψε την πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης, οπότε η κυβέρνηση αποφάσισε να δρομολογήσει την αντικατάσταση των κορυφαίων δικαστών που συνταξιοδοτούνται. Πηγή Newsbomb

Ο… εχθρός… λαός!

Ο… εχθρός… λαός! -Η Σβίγκου μας αποκάλεσε... μάζες! -Ο Φλαμπουράρης με τον Σπίρτζη υπαινίχθηκαν ότι είμαστε... περίπου ανόητοι που δεν... καταλάβαμε το πρόγραμμά τους! -Παλαιότερα ο Αλέξης μας αποκαλούσε... ετερόκλητο όχλο επειδή διαμαρτυρόμασταν για την επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών! Όπως βλέπετε, σε πολύ μεγάλη εκτίμηση μας έχουν, ως λαό! Antinews

Τι είναι οι ελίτ;

31/5/19 Τι είναι οι ελίτ; Μπορεί μια κοινωνία να επιβιώσει χωρίς αυτές; Είναι, επομένως, ανιστόρητο και ανόητο να διαχωρίζει κάποιος τους κατοίκους μιας χώρας σε λαό και ελίτ Ο διαχωρισμός σε λαό και ελίτ ένας νέος Εθνικός Διχασμός, το κοινό χαρακτηριστικό και κοινό όπλο όλων των λαϊκιστών που σφετερίστηκαν την εξουσία Τι είναι οι ελίτ; Ποιοι πολίτες εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία; Μπορεί μία κοινωνία να επιβιώσει χωρίς την παρουσία των ελίτ; Γιατί ο Α. Τσίπρας επιτίθεται με μένος εναντίον τους; Ποιος είναι ο στόχος του και ποια τα κίνητρά του; Σε αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσω να απαντήσω με την ιδιότητα του ενεργού πολίτη και όχι εκείνην του πολιτικού επιστήμονα ή του κοινωνιολόγου, ιδιότητες που εξ άλλου δεν έχω. Αυτό που αποκαλούμε «ελίτ» δεν είναι παρά μία κατηγορία πολιτών, η οποία χωρίζεται στην πνευματική και στην οικονομική ελίτ. Είναι οι πολίτες, οι οποίοι με τις γνώσεις τους, με την ευφυΐα τους, με την εργατικότητά τους, με την τόλμη τους και με την αέναη προσπάθεια επιτυγχάνουν να υλοποιήσουν στόχους, οι οποίοι έχουν αντίκτυπο στην κοινωνική πρόοδο. Στην ελίτ εντάσσονται άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών, των επιστημών, που στοχεύουν καθημερινά ψηλά. Σε αυτήν, επίσης, εντάσσονται άνθρωποι, που χρησιμοποιούν τα επιτεύγματα των επιστημών και της τεχνολογίας, προκειμένου να επιχειρήσουν να παραγάγουν πρωτοπόρα πνευματικά και υλικά προϊόντα και χρήσιμες υπηρεσίες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των έμβιων όντων και την αειφορία της φύσης. Είναι αυτοί, οι οποίοι ανοίγουν νέους ορίζοντες, δημιουργούν θέσεις εργασίας, διαπαιδαγωγούν και ψυχαγωγούν τους πολίτες και μας μαθαίνουν να οραματιζόμαστε και να κοιτάμε πάντα ψηλά. Μας καλλιεργούν την κριτική σκέψη, μας μαθαίνουν να προστατεύουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να έχουμε ως πυλώνες στη ζωή μας την Ηθική και τη Δικαιοσύνη. Είναι οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής, οι οποίοι επιλέγουν πάντοτε ως συνεργάτες ανθρώπους πρώτης γραμμής, ενώ οι δεύτερης ποιότητας επιλέγουν πάντοτε πέμπτης ποιότητας συνεργάτες. Η λέξη «λαός» μόνον ανθρωπολογικά και εθνικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Ουδέποτε, όμως, υποδηλώνοντας μία κατηγορία πολιτών, η οποία βρίσκεται σε συνεχή διαπάλη με την «ελίτ», όπως καθημερινά σχεδόν ισχυρίζονται ο Α. Τσίπρας και η παρέα του. Η πνευματική και η οικονομική ελίτ είναι αυτή που δημιούργησε τον πολιτισμό σε κάθε γωνιά της Γης. Η πνευματική ελίτ έφερε την πρόοδο στη σκέψη, συγκρότησε και ανέπτυξε τις επιστήμες, τα γράμματα και τις τέχνες, εφάρμοσε καινοτόμες μεθόδους στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, βασισμένες στα επιτεύγματα των επιστημών, και βελτίωσε την καθημερινότητα στη ζωή μας. Όταν αναφερόμαστε στον παγκόσμιο πολιτισμό, ονόματα σαν αυτά του Θαλή, του Ευκλείδη, του Πρωταγόρα, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Αρίσταρχου, του Αρχιμήδη, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Κικέρωνα, του Σαίξπηρ, του Δάντη, του Καρτέσιου, του Γκάους, του Κον Φου, του Ομάρ Καγιάμ, του Γαλιλαίου, αλλά και των Μιχαήλ Αγγέλου, Ντα Βίντσι, Ρέμπραντ, Μπετόβεν, Μότσαρτ, Ντοστογέφσκι, Νεύτωνα, έρχονται στο νου μας. Έχουμε αναρωτηθεί γιατί αναφερόμαστε σε αυτά τα ονόματα (και πολλά ακόμη) και όχι σε «λαούς»; Έχουμε αναρωτηθεί γιατί δεν λέμε ο Ελληνικός ή ο Ρωμαϊκός, ο Γερμανικός ή ο Γαλλικός ή ο Ρώσικος λαός άφησε τη σφραγίδα του και μία τεράστια και κεφαλαιώδη κληρονομιά στις τέχνες, στα γράμματα, στις επιστήμες, στην τεχνολογία, στην πολιτική; ΣΧΕΤΙΚΑ Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άλλο κόμμα, είναι άλλη εποχή Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άλλο κόμμα, είναι άλλη εποχή Αυτό συμβαίνει, διότι ο κάθε λαός περιλαμβάνει τόσο ικανούς όσο και μη ικανούς πολίτες. Περιλαμβάνει ηθικούς και ανήθικους, έντιμους και απατεώνες, δίκαιους και άδικους πολίτες, καλλιεργημένους και ακαλλιέργητους, εκείνους, που μοχθούν για το καθημερινό, και κηφήνες, που ζουν εις βάρος των άλλων. Κατά συνέπεια, η λέξη «λαός» μόνον ανθρωπολογικά και εθνικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Ουδέποτε, όμως, υποδηλώνοντας μία κατηγορία πολιτών, η οποία βρίσκεται σε συνεχή διαπάλη με την «ελίτ», όπως καθημερινά σχεδόν ισχυρίζονται ο Α. Τσίπρας και η παρέα του. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό, που έχουν τα μέλη του «λαού», είναι ο τόπος κατοικίας, ενδεχομένως η γλώσσα και η υπηκοότητα. Είναι, επομένως, ανιστόρητο και ανόητο να διαχωρίζει κάποιος τους κατοίκους μιας χώρας σε λαό και ελίτ. Δεν γίνεται, όμως, χωρίς σκοπιμότητα. Ο διαχωρισμός αυτός, ένας νέος Εθνικός Διχασμός, είναι το κοινό χαρακτηριστικό, το κοινό όπλο όλων των λαϊκιστών, που σφετερίστηκαν την εξουσία και κατέστρεψαν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, δηλαδή την Παιδεία. Είναι απολύτως τεκμηριωμένο πλέον και στον πιο αδαή ότι ο πολιτισμός, που αναπτύχθηκε στην Αρχαία Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, στην Μεσοποταμία, στην Αρχαία Ρώμη, στην Νέα Ρώμη, αλλά και στην Ευρώπη με την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό με τα επιστημονικά, καλλιτεχνικά και τεχνολογικά ρεύματα του 19ού και του 20ού αιώνα, δεν οφείλεται συλλήβδην στις μάζες και στους λαούς, αλλά οφείλονται στις πνευματικές και οικονομικές ελίτ. Χωρίς αυτές κάθε κοινωνία θα ήταν καταδικασμένη σε μαρασμό και τελικώς σε αφανισμό. Η Πολιτεία έχει υποχρέωση να θέτει όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες στην ίδια αφετηρία. Να δίνει δηλαδή ίσες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες. Όμως, στη συνέχεια οφείλει να επιβραβεύει και να ενθαρρύνει την αριστεία. Όπως μας δίδαξε ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια, «δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία από το να νέμονται και κατέχουν είτε ίσοι άνισα είτε άνισοι ίσα». Με άλλα λόγια, δεν είναι δίκαιο να ισοπεδώνονται όλα τα μέλη μιας κοινωνίας, να τα εντάσσουμε σε αυτό που αποκαλούν οι λαϊκιστές «Λαός» και να εξαφανίσουμε την «Ελίτ», διότι τότε θα καταλήξουμε σε μία κοινωνία σε φθίνουσα πορεία. Αυτός ήταν εξ αρχής ο στόχος του Αλέξη Τσίπρα και της παρέας του. Να ισοπεδώσει και απαξιώσει την Παιδεία, ώστε όλοι να γίνουμε όμοιοι με εκείνους. Με ελλιπή καλλιέργεια, έλλειψη αστικής ευγένειας και πολιτικού πολιτισμού, με απαξίωση του «Αιέν αριστεύειν και υπήροχον έμμεναι άλλων» και με δαιμονοποίηση του τρίπτυχου Αριστεία - Αξιολόγηση - Αξιοκρατία. Να γίνουμε δηλαδή όλοι Πολάκηδες. Ιωακείμ Γρυσπολάκης Facebook Twitter

Ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Λατίνους

12 Απριλίου 1204. Ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Λατίνους

Η 12η Απριλίου του 1204 ήταν Δευτέρα, όταν έπεσε η Βασιλεύουσα. Το Πάσχα πλησίαζε. Η Κυριακή των Βαΐων ήταν στις 18. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ αντιλαμβανόμενος την αδυναμία της Κωνσταντινούπολης έθεσε ως στόχο την υποταγή της Ορθοδοξίας και αποφάσισε την ανατροπή του Αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ που νόμιζε ότι η κοσμική, «αυτοκρατορική εξουσία ήταν ανώτερη από την εκκλησιαστική» και την παλινόρθωση του εκθρονισμένου και τυφλωμένου Ισαάκιου Β΄ Άγγελου, που είχε στενές σχέσεις με τους παπικούς. Συνέταιροι με τον Πάπα ήσαν οι Βενετοί που επιζητούσαν την πλήρη αποκατάσταση των εμπορικών τους προνομίων που είχαν περιοριστεί από τους Κομνηνούς. Οι κινούντες τα νήματα Ιννοκέντιος και Δάνδολος, επέλεξαν ως ηγέτη της Σταυροφορίας τον Βονιφάτιο Μομφερατικό.

Η επιχείρηση «ρεσάλτο» ξεκίνησε με την πολιορκία και κατάληψη της «Χριστιανικής» Ζάρας (Ζάνταρ) που ανήκε τότε στον Ούγγρο Βασιλιά. Μετά οι Σταυροφόροι ξεκίνησαν για την Κωνσταντινούπολη για την παλινόρθωση του Ισαάκιου μαζί με τον γιο του εκθρονισμένου Αλέξιο. Παρ' όλο που οι Σταυροφόροι δεν ήταν πολλοί, και η Πόλη φαινόταν ικανή να τους αντιμετωπίσει, ο Αλέξιος Γ΄, εγκατέλειψε την πόλη τον Ιούλιο του 1203, παίρνοντας μαζί του το δημόσιο θησαυροφυλάκιο. Ο Ισαάκιος Β' αποφυλακίστηκε και επανήλθε στον θρόνο, ενώ ο γιος του Αλέξιος, που είχε αφιχθεί με τους Στασπάθησε να οργανώσει την άμυνα της πόλης για ενδεχόμενη επίθεση που δεν άργησε. Τον Μάρτιο του 1204 έγινε η συνθήκη διαμελισμού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταξύ Βενετίας και Φράγκων. Επιτροπή Βενετών και Γάλλων, θα εξέλεγε εκείνον που, κατά τη γνώμη τους, θα κυβερνούσε καλύτερα τη χώρα "προς δόξαν του Θεού, της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας και της Αυτοκρατορίας". Όλοι οι Σταυροφόροι που θα λάμβαναν κτήσεις, εκτός από τον Ερρίκο Δάνδολο, όφειλαν να ορκιστούν πίστη στο Λατίνο Αυτοκράτορα. Μετά την προσυπογραφή των όρων της συμφωνίας, άρχισαν συνδυασμένες επιθέσεις κατά των τειχών της Κων/λης. Η πρώτη επίθεση, της 9ης Απριλίου 1204, εναντίον του θαλάσσιου τείχους αποκρούστηκε. Την παραμονή της τελικής εφόδου οι Λατίνοι επίσκοποι, κήρυσσαν «Τζιχάντ», γιατί ο Μούρτζουφλος ήταν προδότης, δολοφόνος και πιο άνομος από τον Ιούδα, ότι οι Έλληνες είχαν παρακούσει τη Ρώμη, ήταν ένοχοι για το σχίσμα, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν την παπική πρωτοκαθεδρία και ότι ο Ιννοκέντιος επιθυμούσε την ένωση των δύο Εκκλησιών. Στις 12 Απριλίου, η επίθεση επαναλήφθηκε στο Κεράτιο τείχος.

Οι Ενετοί, δένοντας τις γαλέρες τους ανά δύο, τις είχαν υπερυψώσει με ξύλινες κατασκευές οδηγώντας τις γεμάτες στρατό κατά των πύργων. Μετά από σκληρή μάχη, το απόγευμα κατόρθωσαν να καταλάβουν δύο πύργους και τρεις πύλες από όπου άρχιζαν να εισχωρούν στην πόλη, δημιουργώντας προγεφύρωμα στο εσωτερικό της. Ο Μουρτζούφλος και πολλοί ευγενείς εγκατέλειψαν την πόλη από χερσαίες πύλες προς τη Θράκη. Τα βυζαντινά στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων και των Βαράγγων, κατέθεσαν τα όπλα λαμβάνοντας διαβεβαιώσεις προσωπικής ασφαλείας. Οι Ιταλοί έποικοι της Πόλης, που είχαν εκδιωχθεί, εκμεταλλεύτηκαν την είσοδο των φίλων τους και προέβησαν σε αντίποινα κατά του πληθυσμού για την απέλασή τους. Οι «Τζιχαντιστές», πυρπόλησαν το τμήμα της πόλης ανάμεσα στη μονή Ευεργέτιδος και τη συνοικία Δρουγγάριο. Η πυρκαγιά διήρκεσε από τη νύχτα μέχρι το επόμενο βράδυ.Το αυτοκρατορικό ανάκτορο των Βλαχερνών λεηλατήθηκε .Ιππότες, και Ενετοί ναύτες ανταγωνίζονταν στη λεηλασία σπιτιών και εκκλησιών. Οι Εκκλησίες και τα μοναστήρια ήταν τα πρώτα που λεηλατήθηκαν. Οι Σταυροφόροι τοποθετούσαν άμφια των ιερέων στις ράχες των αλόγων τους.

Οι εικόνες θρυμματίζονταν. Τα δισκοπότηρα απογυμνώθηκαν από πολύτιμους λίθους και μεταβλήθηκαν σε κρασοπότηρα. Τα καλύμματα των Αγίων Τραπεζών και τα χρυσοκέντητα, διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους παραπετάσματα αφαιρέθηκαν, τεμαχίστηκαν και διαμοιράστηκαν. Οι Άγιες Τράπεζες της Αγίας Σοφίας, τεμαχίστηκαν, προκειμένου να αρπάξουν οι Σταυροφόροι τα πολύτιμα υλικά. Άλογα και μουλάρια οδηγήθηκαν στο Ναό για να μεταφέρουν φορτία ιερών σκευών, χρυσών και αργυρών πλακών του θρόνου, αμβώνων, θυρών και διακοσμήσεων. Την τρίτη ημέρα εκδόθηκε διαταγή για την προστασία των γυναικών. Ἀπό : Δελτίο τῶν 11 Διαβᾶστε ἐπίσης πώς ἔβγαλαν τό μῖσος τους,οἱ Λατίνοι,οἱ πιστοί τοῦ αἰσχροῦ πάπα,κατά τῆς Ὁρθοδοξίας καί τῶν Ἑλλήνων. Οἱ «πολιτισμένοι» τῆς Δύσης : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1204 - Η Λεηλασία της Βασιλεύουσας

v> class="separator" style="clear: both; text-align: center;">

Τα περίφημα τέσσερα άλογα του Ιπποδρόμου, λάφυρα των Βενετών κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204. Βρίσκονται ως και σήμερα στη Βενετία. Ὁ Νικήτας Χωνιάτης ἤ Ἀκομινάτος πού ἦταν Βυζαντινός Ἕλληνας ὑψηλόβαθμος ἀξιωματοῦχος τοῦ βυζαντινοῦ κράτους καί ἱστορικός καί ἔζησε διά ζώσης τά γεγονότα τῆς λεηλασίας τῆς Βασιλευούσης,ἀπό τούς λατίνους,ἔγραψε : «...Τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτό το ''τσούρμο'' αγράμματων βαρβάρων, που αγνοούν ακόμα και την αλφαβήτα, αδυνατούν να διαβάσουν και έχουν παντελή έλλειψη γνώσης των επικών στίχων των αρχαίων...» Τά εἶπε ΟΛΑ ! Ἡ Πελασγική ΠΗΓΗυροφόρους, ανακηρύχθηκε συν-αυτοκράτορας (Αλέξιος Δ'). Όμως, όταν ήρθε η ώρα της αμοιβής των Σταυροφόρων από τον Ισαάκιο, διαπιστώθηκε πως το αυτοκρατορικό ταμείο ήταν άδειο. Απελπισμένος ο νέος συν-αυτοκράτορας προσπάθησε να συλλέξει τα υποσχεθέντα με πρόσθετους φόρους, δασμούς, τάματα Ναών, κ.α. Όμως ο λαός, θεωρώντας προδότες τον Αλέξιο και τον πατέρα , επαναστάτησε, ανατρέποντας τους εκλεκτούς των Λατίνων και ανακήρυξε αυτοκράτορα τον Αλέξιο Ε΄ Μούρτζουφλο που δεν δέχθηκε να τηρήσει τους όρους των προκατόχων του, αρνούμενος συμβιβασμό. Συγχρόνως προσπάθησε να οργανώσει την άμυνα της πόλης για ενδεχόμενη επίθεση που δεν άργησε. Τον Μάρτιο του 1204 έγινε η συνθήκη διαμελισμού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταξύ Βενετίας και Φράγκων. Επιτροπή Βενετών και Γάλλων, θα εξέλεγε εκείνον που, κατά τη γνώμη τους, θα κυβερνούσε καλύτερα τη χώρα "προς δόξαν του Θεού, της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας και της Αυτοκρατορίας". Όλοι οι Σταυροφόροι που θα λάμβαναν κτήσεις, εκτός από τον Ερρίκο Δάνδολο, όφειλαν να ορκιστούν πίστη στο Λατίνο Αυτοκράτορα. Μετά την προσυπογραφή των όρων της συμφωνίας, άρχισαν συνδυασμένες επιθέσεις κατά των τειχών της Κων/λης. Η πρώτη επίθεση, της 9ης Απριλίου 1204, εναντίον του θαλάσσιου τείχους αποκρούστηκε. Την παραμονή της τελικής εφόδου οι Λατίνοι επίσκοποι, κήρυσσαν «Τζιχάντ», γιατί ο Μούρτζουφλος ήταν προδότης, δολοφόνος και πιο άνομος από τον Ιούδα, ότι οι Έλληνες είχαν παρακούσει τη Ρώμη, ήταν ένοχοι για το σχίσμα, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν την παπική πρωτοκαθεδρία και ότι ο Ιννοκέντιος επιθυμούσε την ένωση των δύο Εκκλησιών. Στις 12 Απριλίου, η επίθεση επαναλήφθηκε στο Κεράτιο τείχος.

Οι κάλπικες ελπίδες χάνονται στις κάλπες

Με λίγο σημειολογία θα ξεκινήσουμε την κατάθεση ορισμένων σκέψεων για το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών, επιλέγοντας δύο εικόνες: Εικόνα πρώτη: Η δήλωση για την πρωτιά στις ευρωεκλογές – με διαφορά – της Νέας Δημοκρατίας, από τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά. Εικόνα δεύτερη: Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, και η ανακοίνωση πρόωρων εκλογών σε ένα έντονο κόκκινο φόντο με ένα μικρό σήμα του ΣΥΡΙΖΑ.... Η πρώτη εικόνα συμβολίζει ένα «(ξανά)ερχόμαστε» από ένα πολιτικό πρόσωπο που συνδυάστηκε με την πιο (ακρο)δεξιά έκφραση της Νέας Δημοκρατίας, των τελευταίων πολλών χρόνων, ένα πολιτικό πρόσωπο που άσκησε νεοφιλελεύθερη πολιτική και παρεμβαίνει- μέχρι σήμερα – ως «θεωρητικός» αρχηγός της ΝΔ. Η δεύτερη εικόνα συμβολίζει ένα «να σας θυμίσω πως είμαι και αριστερός» από ένα πολιτικό πρόσωπο που κατάφερε να πουλήσει κάθε είδους ελπίδα – σε όσους τον πίστεψαν – και άσκησε μια από τις πιο νεοφιλελεύθερες και αμερικανόδουλες πολιτικές στο όνομα της «Αριστεράς», εφαρμόζοντας τα δύο μνημόνια που βρήκε και το τρίτο που έφερε ο ίδιος και λαμβάνοντας συγχαρητήρια γιατί η κυβέρνηση του έγινε «γεωπολιτικός μεντεσές των ΗΠΑ». Και οι δύο, σαν «φαντάσματα» από το πρόσφατο παρελθόν, εμφανίστηκαν χθες με διαφορετικό προσωπείο: Ο ένας σαν «Έλληνας πατριωτάκος» και ο άλλος σαν «προοδευτικός αριστερούλης». Γιατί επιλέγουμε την εικόνα του κυρίου Αντώνη Σαμαρά από τη ΝΔ – και όχι του προέδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη και βασικού υπουργού της κυβέρνησης Σαμαρά– μπορούμε να σας το εξηγήσουμε με δύο κουβέντες: Διότι ο Σαμαράς συμβολίζει καλύτερα αυτό «(ξανα)ερχόμαστε» και «απεικονίζει» πληρέστερα αυτό που υποτίθεται πως ήρθε να γκρεμίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, συνδυάζοντας παράλληλα και όλη την Ελλάδας της μετεμφυλιακής (ακρο)δεξιάς. Εκείνης της (ακρο)δεξιάς που έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ, σε επίπεδο εντυπώσεων, να φαίνεται «πιο προοδευτικός». Μην γελιόμαστε, ένα κομμάτι ψηφοφόρων, παρόλο που αντιλαμβάνεται τη δεξιά πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ (μνημόνια, αμερικανοΝΑΤΟφροσύνη, ξεπουλήματα, περικοπές) συνεχίζει να μουρμουράει: «Εάν είναι να έρθουν οι Σαμαράδες, οι Βορίδηδες και οι Γεωργιάδηδες, καλύτερα η κοροϊδία του Τσίπρα»… Σε αυτή τη «μουρμούρα» ελπίζει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψει ένα μέρος της διαφοράς. Μαζί με μια προσπάθεια νέας παροχολογίας και με τονισμένο το «να σας θυμίσουμε πως είμαστε και αριστεροί και αυτοί είναι δεξιοί» θα πορευτεί μέχρι τις εκλογές. Δεν γνωρίζουμε πόσο «τσιμπάει» πια ο κόσμος στο «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» στην ΠΑΣΟΚική εκδοχή του κι εάν αυτό θα «πιάσει». Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, θα επιδιώξει να το ρίξει στο τραπέζι, για να απαντήσουν οι της Νέας Δημοκρατίας: «Ποτέ ξανά Αριστερά» (το έχουν ήδη εισάγει ως σύνθημα με «τσεκουράτο» τρόπο οι Βορίδηδες). Οι σημερινοί αυτοχαρακτηριζόμενοι «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ (του «αγγελικού» Τραμπ και του μνημονίου) δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά. Αν κάποτε αυτοχαρακτηριζόταν από «ανανεωτική Αριστερά» έως «ριζοσπαστική Αριστερά» και το μόνο που κατάφερναν είναι να αποτελούν εκείνο που ονομάζεται… κλασικός οπορτουνισμός, αυτό έχει αλλάξει. Μετά από σχεδόν 4,5 χρόνια διακυβέρνησης, με συνέχιση της ίδιας πολιτικής των προηγούμενων στους βασικούς τομείς, το μόνο που τους έχει μείνει είναι το παιχνιδάκι της έκφρασης της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς. Έλα ντε, όμως, που ακόμα κι αυτή η λεγόμενη σοσιαλδημοκρατία και κεντροαριστερά (τύπου ΠΑΣΟΚ) ταυτίζεται σε στρατηγικό επίπεδο με τις νεοφιλελεύθερες παραδόσεις και τις πιο αντιδραστικές πολιτικές. Όποιος επιλέξει να μην παραμυθιαστεί στη συνθηματολογία, στο «κόκκινο φόντο» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, και στις «γαλάζιες ελπίδες» του προέδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιλαμβάνεται πως στις εκλογές που έρχονται ο νέος διπολισμός θέτει ξανά το ίδιο δίλημμα: Ποιος είναι «καλύτερος» διαχειριστής της «μεταμνημονιακής» μνημονιακής Ελλάδας. Αυτό, προφανώς, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Πρόκειται για δύο κόμματα με διαφορετική ιστορική και πολιτική πορεία αλλά έχουν κάτι κοινό: Έχουν τους ίδιους «προστάτες» και τα ίδια «αφεντικά» και αυτά δεν είναι άλλα από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το διαβόητο «κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι», αποδείχθηκε – και μετά τις αυταπάτες που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να «αλλάξει» – για μια ακόμα φορά τι είναι: Ο καλύτερος εκπρόσωπος και ρυθμιστής εκείνων που κατέχουν την εξουσία, ένας οργανισμός που διασφαλίζει την κερδοφορία τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση οικονομικών συμφερόντων (και αντικρουόμενων) που θέλει τους «πολλούς», εκείνους που θυμήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για προεκλογικούς λόγους, υπηρέτες και φυλακισμένους στα «σύνορα» μιας ζωής που κατρακυλάει από τη φτώχεια στην εξαθλίωση. Πρόκειται για μια ένωση οικονομικών συμφερόντων που δεν διστάζει, αν αυτό βολεύει την «αγορά» να στηρίξει, να συνομιλήσει, να εκφραστεί και μέσα από «καθαρές» ακροδεξιές και φασιστικές πολιτικές δυνάμεις. Η αύξηση των δυνάμεων των Λεπέν, των Σαλβίνι και των Όρμπαν δεν δείχνει να προβληματίζει – επί της ουσίας – τους γραφειοκράτες της «αγίας» Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιμετωπίζεται, δε, σαν μια άνοδος του «λαϊκισμού» και των «άκρων». Κι εδώ έρχεται και «δένει» η άθλια θεωρία των δύο άκρων που ο «προοδευτικός» Τσίπρας πρόσφατα επικύρωσε αποδεχόμενος τον όρο «σιδηρούν παραπέτασμα». Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να «οραματίζεται» 7ημερη εργασία και ασφαλιστικό Πινοσέτ και ο Αλέξης Τσίπρας να εφαρμόζει σαν καλός ΗΠΑλληλος κάθε βάρβαρη νεοφιλελεύθερη «μεταρρύθμιση», παρουσιάζοντας την με «προοδευτικό» πρόσημο, αλαζονεία και μαυρογιαλουρισμό, αλλά υπάρχει κι ένα κριτήριο που χρειάζεται κάποτε να ενεργοποιηθεί: Η εμπειρία της ίδιας μας της ζωής, της ζωής που παραδίδουμε στα χέρια «μπλε», «ροζ» και «πράσινων» μεταφορέων ψέματος, ελπίδας και φόβου πως οι «απέναντι» είναι χειρότεροι. Και η λύση σίγουρα δεν είναι να απευθυνθούμε σε ακροδεξιούς εμπόρους «χειρόγραφων επιστολών του Ιησού» σαν μια πιο «ήπια» μορφή χρυσαυγιτισμού… Αυτά ως πρώτες σκέψεις για τις χθεσινές εκλογές και τις κάλπες που έρχονται, με μια τελευταία σημείωση: Σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο χρειάζεται άμεσα να αλλάξει η ερμηνεία της λέξης «συμφέρον», διότι δεν έχουμε όλοι κοινά συμφέροντα κι ούτε η λύση του προβλήματος είναι στη φράση «ο καθένας το συμφέρον του» κι όποιος αντέξει μέσα στην ζούγκλα. Διαφορετικά οι κάλπικες ελπίδες θα παραμείνουν η σταθερή δύναμη των εκλογών. Και θα χάνονται στις κάλπες. Πηγή: imerodromos.gr

Μπαμπέσηδες και αντιδημοκράτες ως το τέλος - 7 κορυφαίοι συνταγματολόγοι τους λένε ότι ο διορισμός είναι αντισυνταγματικός και αυτοί επιμένουν

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019 Η χτεσινή πρόταση της κυβέρνησης για συναινετική εκλογή των επικεφαλής στα ανώτατα δικαστήρια είναι μια χειροπιαστή απόδειξη ότι αυτοί που κυβερνούν δεν έμαθαν τίποτε από τη λαϊκή σφαλιάρα, αλλά ούτε και άλλαξαν μυαλά από τα αντιδημοκρατικά πιστεύω τους. Παραμένουν ύπουλοι, κουτοπόνηροι και βαθειά αντιθεσμικοί. Παραμένουν πολιτικά λαμόγια. Η κυβέρνηση αποφάσισε να αλλάξει ανώτατους δικαστές, σύμφωνα και με τη σχετική απόφαση του πολιτικού της οργάνου. Η μείζων και ελάσσων αντιπολίτευση αντέδρασε, ομοφωνώντας ότι μια τέτοια ενέργεια είναι αντισυνταγματική και ανήθικη. Οι 7 κορυφαίοι συνταγματολόγοι της χώρας δήλωσαν ομόφωνα ότι μια τέτοια πράξη είναι ενάντια στο Σύνταγμα (Μανιτάκης, Μποτόπουλος, Αλιβιζάτος, Σταθόπουλος, Παπασπύρου, Χρυσόγοννος, Βενιζέλος). Στελέχη της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ (Βίτσας, Φίλης) δήλωσαν ότι ο διορισμός αυτός δεν είναι ηθικός και δεν είναι θεσμικός. Για τους λόγους που επεκαλούντο συνταγματολόγοι και αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση, αφού επέμεινε για δύο 24ωρα, ανέκρουσε πρύμναν και έστειλε επιστολή στην αξιωματική αντιπολίτευση (ως πιθανή επόμενη κυβέρνηση;!) με την οποία πρότεινε την εκλογή της δικαστικής ηγεσίας σε συνεννόηση με αυτήν. Από την καταγραφή των πραγματικών περιστατικών βγαίνουν τα εξής ατράνταχτα συμπεράσματα: 1. Η κυβέρνηση αποφάσισε το διορισμό των δικαστών «της», αγνοώντας το Σύνταγμα και την αντιπολίτευση. Αποδεικνύοντας ότι εξακολουθεί να έχει νοοτροπία αλαζονείας, αυταρχισμού και περιφρόνησης των θεσμών και των άλλων πολιτικών δυνάμεων, όπως εδώ και 4,5 χρόνια. Από τη λαϊκή σφαλιάρα της Κυριακής δεν κατάλαβε τίποτε. 2. Η κυβέρνηση αποφάσισε με κριτήριο μόνο την επιθυμία της, και αφού συμβουλεύτηκε τους «δικούς» της νομικούς και το περιβάλλον του πρωθυπουργού. Αποδεικνύοντας ότι, όπως και στους άλλους τομείς διακυβέρνησης, περιστοιχίζεται από ανεπαρκείς και άσχετους. Οι οποίοι έχουν επιλεγεί όχι επειδή είναι γνώστες αλλά επειδή είναι «δικοί» της. Ομοϊδεάτες ή σφουγγοκωλάριοι. 3. Η αλλαγή στάσης δια του υπουργού Δικαιοσύνης μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε αποδεικνύει ότι η προηγούμενη απόφαση, όπως και οι περισσότερες αυτής της κυβέρνησης είχε παρθεί στο πόδι. Στο γόνατο. Με την καθιερωμένη προχειρότητα και το ελαμωρετώρα, που καθοδηγούν οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού, αλλά και όλο το κόμμα. Για όσους αναρωτιώνται πώς επέζησε μια τέτοια κυβέρνηση για τόσο πολύ, η απάντηση είναι απλή. Δεν είχαμε εκλογές και οι νοικοκυραίοι δεν ξέρουν από μαχητικό πνεύμα, συνδικαλισμό και πεζοδρόμιο. 4. Η αλλαγή στάσης και η επιστολή συναίνεσης του υπουργού Δικαιοσύνης προς την αξιωματική αντιπολίτευση αποδεικνύει την κουτοπονηριά και τη μηχανορραφία, με την οποία λειτουργεί το μέγαρο Μαξίμου και η κυβέρνηση. Αντί να δουν το προφανές και να ακολουθήσουν τη νομιμότητα, δεδομένου ότι δεν είχαν ανακοινώσει επισήμως διαδικασία αλλαγών στη Δικαιοσύνη, προτίμησαν να αποπειραθούν να παγιδεύσουν ύπουλα την αντιπολίτευση! Όλη την αντιπολίτευση! 5. Από τη στιγμή που η αξιωματική, η έλλασσων αντιπολίτευση και οι συνταγματολόγοι είχαν καταγγείλει ως παράνομη την ενέργεια της κυβέρνησης, η πρόσκληση σε συναινετικό διορισμό ανωτάτων δικαστών ήταν στην πραγματικότητα πρόσκληση σε συναινετική παραβίαση του Συντάγματος! Πρόταση για ΣΥΝΕΝΟΧΗ. Παραβίαση και συνενοχή, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον νόμο 2190/94 απαγορεύεται ρητώς οποιοσδήποτε διορισμός σε θέση δημοσίου υπαλλήλου ή λειτουργού κατά την προεκλογική περίοδο. Ακριβώς για να μη μπαίνει στον πειρασμό η απερχόμενη κυβέρνηση να διορίζει «δικούς της» σε οποιονδήποτε τομέα. 6. Επιπλέον, με παραδοχή του πρωθυπουργού, η κυβέρνηση είναι αμφίβολο αν έχει τη λαϊκή ετυμηγορία. Επομένως, λειτουργεί ως υπηρεσιακή και σύμφωνα με το Σύνταγμα δεν παίρνει αποφάσεις που δεσμεύουν την επόμενη. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η συνταγματικότητα και η νομιμότητα δεν είναι παρά εργαλεία γι αυτή την κυβέρνηση. Στην άσκηση της αυταρχικής πολιτικής της. Η οποία δεν είναι ΚΑΝΕΝΑ γράμμα του Συντάγματος. Μετά από αυτά προκαλεί αλγεινή εντύπωση η χτεσινή ανακοίνωση της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, οι οποίοι αντί να σιωπούν ή να παίρνουν νομική θέση για το ζήτημα καταδικάζουν «την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με την επιλογή της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων από την παρούσα κυβέρνηση ή την επόμενη»! Δηλαδή, ως μη οφείλουν, παρεμβαίνουν στην ελεύθερη πολιτική έκφραση των κομμάτων και μάλιστα επί ακραίως πολιτικού θέματος! Και καταδικάζουν μια απολύτως βασική λειτουργία του πολιτικού κόσμου! Παίρνοντας μ αυτή τη φράση ίσες αποστάσεις από τον παρανομούντα και από τον καταγγέλλοντα! Επιπλέον, τα μέλη του δ.σ. της Ένωσης παίρνουν και θέση, η οποία είναι ταυτόσημη με εκείνη του υπουργού Δικαιοσύνης και καταφανώς αντίθετη με τον νόμο 2190/94 και με τις αναλύσεις όλων σχεδόν των Συνταγματολόγων! Καλούν δηλαδή τα κόμματα να υποστηρίξουν την πολιτική συναίνεση στην επιλογή για την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων, λίγες ώρες μετά την ταυτόσημη πρόσκληση του υπουργού Δικαιοσύνης στην αξιωματική αντιπολίτευση! Πριν την αρνητική απάντηση της αντιπολίτευσης. Εκθέτοντας τα ευσυνείδητα μέλη της Ένωσης σε μια κριτική από οπουδήποτε, ότι μπορεί και να αποπειράθηκαν να επηρεάσουν την απόφαση της αντιπολίτευσης! Στο τέλος, μάλιστα, καλεί και «τους εκπροσώπους του πολιτικού και του δημοσιογραφικού κόσμου να παύσουν να προσβάλουν τη δικαιοσύνη και τους ταγούς της προς όφελος πολιτικών σκοπιμοτήτων»! Το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος καλά θα κάνει πρώτα να σέβεται τους εισαγγελείς, που εκπροσωπεί. Και οι οποίοι ασκούν το λειτούργημα με ευσυνειδησία και χωρίς να παίρνουν θέση στα πολιτικά πράγματα της χώρας, όπως κάνει το ίδιο με την παραπάνω παρέμβασή του. Εκτός εάν τα μέλη του δεν ξέρουν τη διαφορά μεταξύ νομικού και πολιτικού θέματος. Και μέχρι πού δικαιούνται να παρεμβαίνουν. Δεύτερον, καλά θα κάνουν να σέβονται τους δημοσιογράφους και το λειτούργημά τους και να μην αναφέρονται «στους εκπροσώπους του δημοσιογραφικού κόσμου» συλλήβδην. Είναι πέρα και έξω από τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις τους η άσκηση κριτικής σε επαγγελματικές τάξεις. Έαν εισαγγελείς έχουν στοιχεία παρανομούντων δημοσιογράφων ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Τα μέλη του δ.σ. της συγκεκριμένης Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος δεν έχουν ούτε δικαίωμα ούτε και τέτοια αρμοδιότητα. Περισσότερο όταν έχουν σιωπήσει εκκωφαντικώς σε πλείστες όσες απαράδεκτες μεμονωμένες και προσβλητικές για το κύρος της Δικαιοσύνης δημοσιογραφικές παρεμβάσεις τα τελευταία χρόνια. Τέλος, η μεγάλη Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων είναι αρκούντως ικανή να αποφασίσει πότε πρέπει να παρέμβει εάν και εφόσον βλάπτεται το κύρος της Δικαιοσύνης. Και τηρεί, όπως και τώρα, υπεύθυνη στάση. Σε αντίθεση με την ΕΕΕ. Η Δικαιοσύνη έχει ταλαιπωρηθεί ακραία τα τελευταία 4,5 χρόνια, από μια κυβέρνηση, που τη χρησιμοποίησε και επιχειρεί ακόμα να τη χρησιμοποιήσει για εργαλείο. Έχει ταλαιπωρηθεί επίσης τα πολλά προηγούμενα χρόνια από τις κατά καιρούς επεμβάσεις των κυβερνήσεων στο έργο της. Είναι καιρός η κορυφή της να πάψει να διορίζεται από τις κυβερνήσεις. Και να διορίζεται από τη Βουλή με διακομματική συναίνεση. Και η υπόλοιπη ιεραρχία της να επιλέγεται από αυτήν την ίδια με αξιοκρατία. Γιατί σ αυτόν τον τομέα κακοπαθαίνει και η ίδια από λειτουργούς της. Εν αγνοία των πολιτών. Είναι καιρός η Ελλάδα να αρχίσει να λειτουργεί ως Δημοκρατία στο διηνεκές. Και όχι περιστασιακά, εάν και εφ όσον εμφανιστεί κάποιος δημοκράτης ηγέτης. Αυτή θα είναι επανάσταση για τη χώρα. Και σ αυτό, τον πρώτο λόγο τον έχουν οι πολίτες. Όχι μόνο με τις εκλογικές επιλογές τους μια φορά στα 4 χρόνια. Αλλά, με την ενεργό αντίδρασή τους σε κάθε παρεκτροπή της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας. Κάθε μέρα. Με υπευθυνότητα. Είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα. Αλλιώς, προετοιμάζουν την επόμενη δυστυχία τους. Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης ΠΗΓΗ

Ο Αλέξης Τσίπρας συγκαλεί εκτάκτως στις 13:00 υπουργικό συμβούλιο για να συζητήσει και να αποφασίσει τον ορισμό ηγεσίας στη Δικαιοσύνη.

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019 Ο Α.Τσίπρας συγκαλεί υπουργικό συμβούλιο στις 13:00 για την αλλαγή ηγεσίας του Αρείου Πάγου Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρωθυπουργός εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει άμεσα στις αλλαγές στην ηγεσία της Δικαιοσύνης. Η σύγκληση του υπουργικού γίνεται μία ημέρα μετά την επιστολή του υπουργού Δικαιοσύνης Μιχάλη Καλογήρου στον Κυριάκο Μητσοτάκη για συναίνεση στην επιλογή των νέων προσώπων στην ηγεσία του Αρείου Πάγου και την άρνηση της ΝΔ.απο το pronews.gr

Αλέξη ούτε στο χωριό σου δεν σε θέλουν τελικά..!

αρασκευή, 31 Μαΐου 2019 Ουδείς προφήτης στον τόπο του... Τα ιδιαιτέρως αρνητικά αποτελέσματα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές δεν θα μπορούσαν παρά να αποτυπωθούν και σε μέρη που κάποιος θα θεωρούσε ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πίσω από τη Νέα Δημοκρατία και στο χωριό του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, το Αθαμάνιο Άρτας, παρά το γεγονός ότι η Περιφέρεια Άρτας είναι μια από τις πέντε που το κυβερνών κόμμα προηγείται. secretrealtruth

HAVASI — Generali (Official Concert Video)

Φλαμπουράρης στο ΟΡΕΝ

Σε ένα μήνα δεν θα είναι πρωθυπουργός! Μόνο η γνωστή ισχυρά κυρία είχε δώσει στον Αλέξη και το κόμμα 20 εκατ. ευρώ χορηγία

ΣΤΟ 16% Ο ΣΥΡΙΖΑ Σε ένα μήνα δεν θα είναι πρωθυπουργός! Μόνο η γνωστή ισχυρά κυρία είχε δώσει στον Αλέξη και το κόμμα 20 εκατ. ευρώ χορηγία απο kourdisto portokali 31 ΜΑΙΟΥ 2019 Δεν μπορούν να το πιστέψουν. Ηταν σίγουροι ότι θα κέρδιζαν τις εκλογές. Εκείνο το βράδι που στη Βουλή συζητήθηκε η πρόταση μομφής της ΝΔ κατά του Παύλου Πολάκη ο Τσίπρας δήλωνε βέβαιος πως θα κερδίσει τις εκλογές. -Αλέξη, τον έχεις!.. Εκτός από τον Παύλο Πολάκη και ο Προκόπης Παυλόπουλος συνήθιζε να επαναλαμβάνει αυτή την αργκώ έκφραση για να τονώσει τον πολιτικό εγωισμό του ανθρώπου που τον έκανε Πρόεδρο Δημοκρατίας. Από τον Ian Ford Ηταν και οι ολιγάρχες που κάθε τόσο έστελναν sms στο κινητό του πρωθυπουργού και τον διαβεβαίωναν πως οι μετρήσεις που έκαναν οι ίδιοι έδειχναν πως ο πρωθυπουργός είχε κλείσει τη ψαλίδα. Και πως να μην του στέλνουν τέτοια sms όταν κάποιοι από δαύτους έχουν βγάλει δις ευρώ χάρη στην διακυβέρνηση των παιδιών που έπρεπε να τα βοηθήσουν! Δεν είναι τυχαίο πως ούτε ακόμη και σήμερα μετά την ευρεία νίκη της ΝΔ οι ολιγάρχες δίνουν κάτι ψίχουλα στο κόμμα της ΝΔ σε αντιδιαστολή με την κάνουλα των εκατομμυρίων ευρώ που είχε ανοίξει για τον Αλέξη. Μόνο η γνωστή ισχυρά κυρία είχε δώσει στον Αλέξη και το κόμμα 20 εκατ. ευρώ χορηγία. Τα ποσά που έδωσαν όλοι μαζί οι ολιγάρχες (εθελοντικά και εκβιαζόμενοι λόγω σκανδάλων) αγγίζουν το 1 δις ευρώ. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι οι άνθρωποι είχαν ποντάρει για τα καλά στον άχαστο Αλέξη….Είχαν ποντάρει στη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και στην εξαθλίωση-Μαδουροποίηση της κοινωνίας αρκεί οι ίδιοι που τα είχαν βρει με το γκουβέρνο να κάνουν ανηπερέαστοι τις μπίζνες τους. Μόνο ένας επιχειρηματίας βρέθηκε κερδισμένος κοντά στο 1 δις χάρη στη πρωθυπουργική θητεία του Αλέξη. Αίφνης αυτά τα παλουκάρια σε ένα μήνα από σήμερα δεν θα έχουν τον Αλέξη στο Μαξίμου αλλά τον Κυριάκο. Αρχίζουν σιγά σιγά να συνειδητοποιούν πως ο Σύριζα είναι τελειωμένη υπόθεση. Ούτε 16% δεν θα πάρει στις εθνικές εκλογές. Επειδή όμως θεωρούν τον Μητσοτάκη ανεξέλεγκτο επιχειρούν να τον υπονομεύσουν φυτεύοντας ανθρώπους τους στο περιβάλλον του ή επιχειρώντας να εκμαυλίσουν κάποια πρόσωπα που πιστεύουν ότι επηρεάζουν τον αρχηγό της ΝΔ…